●قیمت نوبرانه برای میوه های غیرنوبرانه/ میوه هم از سبد خانوار جا ماند! ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●بحران برق قابل مدیریت است؛ تجدیدپذیرها و نیروگاههای ترکیبی راه خروج از بحران ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد ●سپاه پاسداران از شب گذشته تاکنون اهداف متعدد و مهمی از دشمن را منکوب و منهدم کرده است
به گزارش جریان آنلاین ؛ در اقدامی قابلتأمل و بحثبرانگیز، احمد میدری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، محمد چکشیان معاون فرهنگی و اجتماعی این وزارتخانه را از سمت خود برکنار کرد؛ تصمیمی که درست پس از خارجشدن استیضاح وزیر رفاه از دستور کار مجلس شورای اسلامی صورت گرفت و از سوی بسیاری از ناظران بهعنوان نوعی بیاعتنایی آشکار به رویکرد نظارتی مجلس تعبیر میشود.
مجلس شورای اسلامی در هفتههای اخیر، باهدف همکاری بیشتر با دولت و ایجاد ثبات مدیریتی، استیضاح وزیر رفاه را که به دلیل انتصابات باندی، سهمخواهیهای حزبی و تبدیل وزارتخانه به محل امتیازدهیهای سیاسی مورد انتقاد جدی نمایندگان قرار گرفته بود، از دستور کار خارج کرد. اما این عقبنشینی مجلس نهتنها به اصلاح رویههای مدیریتی در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منجر نشد، بلکه با برکناری یکی از فعالترین و موفقترین معاونان وزارتخانه، واکنشی معکوس از سوی وزیر را به همراه داشت.
محمد چکشیان در دوران مسئولیت خود با رویکردی جهادی، میدانی و شبانهروزی تلاش کرد معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارتخانه را از حاشیهنشینی مزمن خارج کرده و آن را به یکی از بازوهای مؤثر خدمترسانی به جامعه هدف تبدیل کند. به گفته کارکنان این وزارتخانه و شرکای اجتماعی آن، وی توانست با اجرای برنامههای منسجم فرهنگی، اجتماعی و حمایتی، جایگاه این معاونت را چندین پله ارتقا دهد و نقش آن را در سیاستگذاریهای اجتماعی پررنگتر سازد.
بر اساس شهادت بدنه کارشناسی وزارتخانه، معاونت فرهنگی و اجتماعی در دوره مدیریت چکشیان از یک واحد کماثر اداری به نهادی فعال، پاسخگو و تأثیرگذار در حوزههای آسیبهای اجتماعی، حمایت از اقشار آسیبپذیر و ارتباط با تشکلهای کارگری و کارفرمایی تبدیل شده بود؛ مسیری که اکنون با تصمیم ناگهانی وزیر رفاه با ابهام جدی روبهرو شده است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند برکناری چکشیان بیش از آنکه ریشه در عملکرد مدیریتی داشته باشد، ناشی از ملاحظات سیاسی و تسویهحسابهای درونرانی است؛ اقدامی که این پیام را مخابره میکند که عقبنشینی مجلس نهتنها موجب اصلاح رفتار مدیریتی نشده، بلکه زمینه جسارت بیشتر در تصمیمات پرهزینه را نیز فراهم کرده است.
اکنون این پرسش جدی در افکار عمومی و میان نمایندگان مجلس مطرح است که آیا تعامل و مدارا با وزیر رفاه نتیجهای جز حذف نیروهای کارآمد و تقویت رویکردهای جناحی داشته است؟ و آیا مجلس در برابر این «دهانکجی آشکار» واکنشی متناسب نشان خواهد داد یا خیر.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
