●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●قیمت نوبرانه برای میوه های غیرنوبرانه/ میوه هم از سبد خانوار جا ماند! ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●بحران برق قابل مدیریت است؛ تجدیدپذیرها و نیروگاههای ترکیبی راه خروج از بحران ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | حملات دشمن به تأسیسات و زیرساختهای برقی، فشار مضاعفی را بر شبکه برق وارد کرده و باعث افزایش خاموشیها در سراسر کشور بهخصوص شهرهای جنوبی ایران با آبوهوای بسیار گرم شده است. این در حالی است که ناترازی برق فقط مختص به این روزها نبوده و مدتهاست که تبدیل به یکی از مهمترین دغدغههای مدیریتی و اجتماعی، اقتصادی کشور تبدیل شده است. در چنین شرایطی برخی مسئولان بر این باورند که رفع این مشکلات در کوتاهمدت ممکن نیست، چراکه کشور علاوه بر تبعات جنگ با محدودیتهای ناشی از تحریم، کمبود سرمایهگذاری و فرسودگی بخشی از شبکه نیز روبهروست. با این حال اقداماتی که دولت برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، بهویژه پنلهای خورشیدی روی پشتبام منازل، مدارس و فضاهای عمومی آغاز کرده از نگاه بسیاری میتواند بخشی از مسیر برونرفت از بحران باشد. در همین رابطه با فرهاد شهرکی، نماینده مجلس و عضو کمیسیون انرژی مجلس گفتوگو کردهایم که در ذیل آن را مشاهده می کنید.
واقعیت این است که ما با یک شرایط عادی مواجه نیستیم و طبیعی است که حملات دشمن به زیرساختهای برق، فشار مضاعفی بر شبکه وارد کرده باشد. بااینحا، ارزیابی کلی این است که باوجود همه این آسیبها، وضعیت موجود نسبت به آنچه میتوانست رخ دهد هنوز قابل مدیریت است. این به معنای نبود مشکل نیست هم در بخش خانگی و هم در بخش صنعتی با افزایش خاموشیها و محدودیتهای بیشتری روبهرو هستیم اما مجموعه دستگاههای اجرایی و فنی کشور تلاش کردهاند مانع از آن شوند که اختلالات به یک فروپاشی گسترده در شبکه تبدیل شود بنابراین میتوان گفت درگیر یک بحران جدی هستیم اما هنوز در مرحلهای هستیم که امکان مدیریت و کنترل آن وجود دارد، هرچند این مدیریت با هزینه و دشواری بسیار همراه است.
بله، این نکته کاملا درست است. اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم باید بگوییم که مشکل ناترازی برق پیش از این حملات هم وجود داشت. کشور طی سالهای گذشته با رشد مصرف، فرسودگی بخشی از زیرساختها، کمبود سرمایهگذاری کافی در تولید و توسعهنیافتگی برخی پروژههای جدید مواجه بوده است. حملات دشمن در واقع این مشکلات را تشدید کرده و آسیبپذیریهایی را که از قبل وجود داشت، آشکارتر ساخته است؛ بنابراین اگر امروز خاموشیها بیشتر شده، باید آن را حاصل ترکیب دو عامل دانست؛ نخست مشکلات ساختاری و انباشته در صنعت برق و دوم شرایط جنگی و تهدیدات مستقیم علیه زیرساختها، شاید اگر ریشههای قدیمی این ناترازی زودتر درمان شده بود امروز تابآوری شبکه هم بیشتر بود. البته بخشی از این موضوع بهدلیل شرایط پیشبینیناپذیر جنگ و تهدیدات امنیتی است. وقتی زیرساخت حیاتی در معرض حمله قرار میگیرد، اولویتها ناچار تغییر میکند و بخشی از منابع و ظرفیت مدیریتی به سمت ترمیم، پایداری شبکه و جلوگیری از گسترش آسیبها هدایت میشود. از طرف دیگر در بخش صنایع نیز آنچه برنامهریزی شده بود با واقعیتهای میدانی فاصله پیدا کرد. ما انتظار داشتیم بتوانیم بخشی از بار را با مدیریت مصرف و برنامههای حمایتی بهتر کنترل کنیم اما شرایط بهگونهای پیش رفت که این هدف بهطور کامل محقق نشد. علاوه بر این تحریمها، محدودیت دسترسی به برخی فناوریها و کندی تأمین تجهیزات نیز مزید بر علت شد و باعث شد بخشی از برنامهها با تاخیر یا بهصورت ناقص اجرا شود.
نیروگاههای سیکل ترکیبی از نظر راندمان، بهرهوری و استفاده بهینه از سوخت، جایگاه بسیار مهمی در جبران ناترازی برق دارند. در شرایطی که کشور هم با محدودیت منابع مواجه است و هم باید از هر واحد سوخت بیشترین تولید برق را بهدست آورد، این نیروگاهها میتوانند نقش مؤثرتری نسبت به برخی مدلهای قدیمی تولید ایفا کنند. طی ماههای گذشته نیز تعدادی از نیروگاهها با استفاده از فناوریهای جدید راهاندازی شدهاند که نشان میدهد این مسیر مورد توجه قرار گرفته است. با این حال باید صریح گفت که توسعه این بخش یک راهحل فوری و کوتاه مدت نیست. ساخت، تجهیز و بهرهبرداری کامل از این نیروگاهها زمانبر است و نمیتوان انتظار داشت که در کوتاهمدت همه شکاف موجود میان تولید و مصرف را پر کنند اما بدون تردید برای عبور پایدار از بحران یکی از اصلیترین مسیرها همین است.
اگر با برنامه تأمین مالی و مشارکت واقعی مردم و نهادها همراه شود، میتواند بسیار کمککننده باشد. ما نمیگوییم پنل خورشیدی روی پشتبام مدارس یا منازل بهتنهایی جایگزین ظرفیت عظیم نیروگاههای حرارتی میشود اما درمجموع میتواند بخشی از بار مصرف را کاهش دهد بهویژه در مناطق پرآفتاب و شهرهایی که ظرفیت دریافت انرژی خورشیدی در آنها بالاست. مدارس، ساختمانهای دولتی و فضاهای عمومی از این جهت اهمیت دارند که هم سطح قابل توجهی از فضا را در اختیار میگذارند و هم میتوانند به الگویی برای توسعه فرهنگ مصرف و تولید انرژی پاک تبدیل شوند. اگر تسهیلات و وامهایی که برای مردم در نظر گرفته شده بهدرستی و بدون پیچیدگی اداری پرداخت شود این بخش میتواند سهم مؤثرتری در کاهش فشار بر شبکه داشته باشد.
