●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: دنیای کودکان امروز با نسلهای پیشین تفاوتهای چشمگیری یافته است. اگر روزگاری دویدن و بازی در کوچهها و حیاط خانهها بخش جداییناپذیر زندگی کودکان بود، اکنون این سرگرمیها جای خود را به صفحات نمایشگر موبایل، تبلت و کنسولهای بازی داده است. این تغییر سبک زندگی پیامدهای نگرانکنندهای برای سلامت جسمی و روانی کودکان ایرانی به همراه داشته است.
میانگین فعالیت بدنی کودکان زیر ۱۲ سال در شهرهای بزرگ طبق آمارهای وزارت بهداشت به کمتر از ۲۰ دقیقه در روز رسیده است، در حالی که سازمان جهانی بهداشت حداقل یک ساعت فعالیت بدنی روزانه را برای رشد طبیعی کودکان ضروری میداند. دکتر مهتاب افشار، متخصص فیزیولوژی ورزشی، با اشاره به این آمار هشداردهنده توضیح میدهد که نشستن طولانیمدت کودکان نه تنها مسیر رشد طبیعی عضلات و تراکم استخوانها را مختل میکند، بلکه بر عملکرد مغز آنها نیز تأثیر منفی میگذارد.
مطالعات جدید نشان میدهند که فعالیت بدنی منظم در کودکان تأثیر مستقیمی بر قدرت عضلانی، مهارتهای شناختی و تمرکز ذهنی دارد. به عبارت دیگر کودک بیتحرک مغز کمتحرکی نیز دارد. این متخصص با بیان اینکه ما با نسلی مواجه هستیم که از لحاظ فیزیکی شکنندهتر، روانی مضطربتر و اجتماعی منزویتر رشد میکند، تأکید میکند که با وجود هوش بالای کودکان امروزی، تغییرات گسترده در سبک زندگی ایرانیها به تدریج بر مغز آنها نیز تأثیر میگذارد.
بیتحرکی تنها به فرسودگی بدن محدود نمیشود. گزارشهای پزشکی حاکی از افزایش چاقی، انحراف ستون فقرات، ضعف هماهنگی حرکتی و حتی شروع زودهنگام اختلالات متابولیک مانند دیابت نوع ۲ در میان کودکان شهری است. علاوه بر این، روانشناسان معتقدند کودکان کمتحرک در مهارتهای اجتماعی ضعیفتر عمل کرده و تابآوری کمتری در برابر ناکامی یا فشار تحصیلی از خود نشان میدهند.
والدین امروز برای بیرون بردن فرزندانشان از خانه با چالشهای بیشتری نسبت به نسلهای قبل روبرو هستند. این امر نشاندهنده تحول فرهنگی است که سلامت نسل آینده را تهدید میکند. خانوادههایی که زمان بازی و فعالیت فیزیکی کودک را با تماشای تلویزیون، بازیهای موبایلی یا گشتوگذار در شبکههای اجتماعی جایگزین کردهاند، در واقع یک "سبک زندگی ساکن" را به فرزندان خود آموزش میدهند.
دکتر افشار برای مقابله با این روند، راهکاری ساده اما نیازمند تغییر نگرش والدین و سیاستگذاران ارائه میدهد. او تأکید میکند که باید امکان تحرک روزانه به طور ثابت در برنامههای مدارس گنجانده شود و زنگ ورزش اولین بخشی نباشد که برای جبران عقبماندگی درسی حذف میشود. همچنین، خانوادهها باید هر روز زمانی مشخص را به بازی بدنی و فعالیت آزاد فرزندشان در فضای باز اختصاص دهند و استفاده از ابزارهای دیجیتال را به عنوان پاداش پس از تحرک در نظر بگیرند، نه جایگزین آن.
کارشناسان معتقدند که بازگرداندن تحرک به زندگی کودکان تنها وظیفه والدین نیست، بلکه شهرها نیز نیازمند فضاهای بازی ایمن و رایگان هستند، مدارس باید محوطههای ورزشی فعالتری داشته باشند و رسانهها نیز باید از دوران پیشدبستانی، سبک زندگی فعال را ترویج و آموزش دهند.
نسل گذشته بدون باشگاههای بدنسازی یا اپلیکیشنهای گامشمار، تحرک را جزئی از زندگی روزمره خود داشتند. اما کودکان امروز برای رسیدن به همان سطح از انرژی و نشاط، باید از میان موانع مدرن عبور کنند. اگر تحرک را به زندگی کودکی بازنگردانیم در دهههای آینده با بزرگسالانی روبرو خواهیم شد که از درون خسته، بیمار و بیانگیزه هستند؛ نسلی که توان دویدن ندارد، نه در بازی و نه در زندگی.
به گزارش همشهری آنلاین؛ کارشناسان و مسئولان حوزه سلامت بارها هشدار دادهاند که ایرانیها جزو بیتحرکترین مردم جهان هستند. اگرچه عواملی مانند ساعتهای طولانی کار، ترافیک، آلودگی هوا و نبود مسیرهای امن پیادهروی مانع تحرک میشوند، اما با برنامهریزی صحیح و انتخاب زمان و مکان مناسب، میتوان تحرک را در زندگی روزمره ساکنان شهرهای پرجمعیت و آلوده نیز گنجاند، به خصوص برای کودکان که نیازمند تحرک و داشتن بدنی سالم هستند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
