●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●قیمت نوبرانه برای میوه های غیرنوبرانه/ میوه هم از سبد خانوار جا ماند! ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد ●آیت الله اعرافی: تفاهمنامه تمام شد مذاکرات را ادامه ندهید/پیام حضور مردم بازگشت به علیالأصول رهبری بود
جریان آنلاین ؛ صنعت نساجی ایران در سالهای اخیر تحت تأثیر شرایط اقتصادی، سیاستهای تجاری و نوسانات نرخ ارز تغییرات زیادی را تجربه کرده است. یکی از مهمترین عوامل این تغییرات افزایش واردات پارچه و محصولات نساجی است که در برخی موارد به شکل بیرویه انجام شده و پیامدهای مثبت و منفی متعددی به همراه داشته است.
از یک سو واردات توانسته نیازهای بازار داخلی را تأمین کند و تنوع بیشتری در اختیار مصرفکنندگان قرار دهد. بسیاری از پارچهها و کالاهایی که تولید آنها در داخل کشور دشوار یا نیازمند فناوریهای پیشرفته است از طریق واردات در دسترس قرار گرفته و همین موضوع باعث شده مشتریان انتخابهای بیشتری داشته باشند. علاوه بر این ورود کالاهای خارجی در شرایط تورمی به کنترل قیمتها کمک کرده و فشار هزینهای بر خانوارها را کاهش داده است. در کنار این موارد واردات ماشینآلات مدرن و فناوریهای جدید نیز به ارتقای ظرفیت تولید داخلی و افزایش کیفیت محصولات کمک کرده است.
اما در مقابل رشد بیرویه واردات فشار سنگینی بر تولیدکنندگان داخلی وارد کرده است. آمارها نشان میدهد میزان واردات پارچه از حدود ۳۲۸ میلیون دلار در سال ۱۳۹۹ به بیش از ۸۴۲ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲ رسیده است رشدی که بسیاری از واحدهای تولیدی را در آستانه تعطیلی قرار داده بهویژه در استانهایی مانند اصفهان که مرکز اصلی صنعت نساجی کشور محسوب میشود. فعالان این بخش میگویند ورود منسوجات خارجی با قیمت پایین و کیفیت نامناسب توان رقابت را از تولیدکنندگان داخلی گرفته است. علاوه بر این افزایش واردات منجر به خروج ارز قابل توجهی از کشور شده و وابستگی صنعت نساجی به محصولات خارجی را بیشتر کرده است موضوعی که میتواند در بلندمدت نوآوری، اشتغالزایی و توسعه این صنعت را با خطر جدی مواجه کند.
به گزارش ایسنا، کارشناسان تأکید دارند که برای ایجاد توازن میان واردات و حمایت از تولید ملی سیاستهای تعرفهای و گمرکی باید بهگونهای تنظیم شود که از رقابت ناعادلانه جلوگیری کند. همچنین مبارزه با قاچاق و واردات غیررسمی کالاهای بیکیفیت ضروری است تا بازار داخلی بیش از این آسیب نبیند. در کنار این اقدامات ارائه تسهیلات مالی، دسترسی به ارز برای خرید مواد اولیه و نوسازی ماشینآلات تولیدی میتواند به تقویت تولید داخلی کمک کند.
در نهایت اگرچه واردات محصولات نساجی مزایایی همچون تأمین نیاز بازار و افزایش تنوع کالا دارد اما بدون سیاستگذاری دقیق و حمایت ساختاری پیامدهای منفی آن بر تولید ملی و اقتصاد کشور سنگین خواهد بود. کارشناسان معتقدند تنها با ایجاد یک چارچوب تجاری هوشمند و تقویت تولید داخلی میتوان مسیر توسعه پایدار صنعت نساجی ایران را هموار کرد.
پایگاه خبری جریان/جریان آنلاین
