●سعیدی: مذاکره درباره تنگه هرمز با عمان تنظیم قواعد عبور است نه عقبنشینی ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●چرا درسهای ۲۸ صفر هنوز «جریان» دارد؟ ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد ●اجحاف حقوق افراد بدون خودرو با مصرف سوخت دارندگان چند اتومبیل
جریان آنلاین | جامعه علمی ایران و جهان اسلام امروز در سوگ یکی از چهرههای شاخص نسخهپژوهی و مطالعات فلسفی نشست. دکتر سیدجلال حسینی بدخشانی، پژوهشگر برجسته که عمر خود را وقف بازشناسی و احیای متون کهن ایرانی-اسلامی کرد، سهشنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۵ پس از یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت.
دکتر بدخشانی که زادۀ دیزباد نیشابور بود، تحصیلات عالی خود را در مشهد آغاز کرد و سپس راهی لندن و دانشگاه آکسفورد شد. او تحت نظر استاد برجسته، پرفسور ویلفرد مادلونگ، دکترای خود را در فلسفه اسلامی دریافت کرد و تخصص خود را بر آثار اسماعیلیِ خواجه نصیرالدین طوسی متمرکز ساخت.
این استاد فقید بیش از آنکه تنها یک پژوهشگر باشد، «پلی استوار» میان فرهنگ ایرانی و مجامع آکادمیک بینالمللی بود. از مهمترین خدمات او میتوان به تصحیح و ترجمه آثار کلیدی خواجه نصیرالدین طوسی، همچون «سیر و سلوک»، «روضه تسلیم» و همچنین تصحیح «دیوان قائمیات» با مقدمه استاد شفیعی کدکنی اشاره کرد.
یکی از خدمات درخشان او، پیگیری مجدانه برای دستیابی به نسخه خطی «دستورالمنجمین» (کتابت ۵۰۰ هجری) از کتابخانه ملی فرانسه بود؛ اثری که به عنوان نخستین کتاب نگاشتهشده در قلعه الموت، دریچهای نو به تاریخ اسماعیلیان گشود. همچنین، با تلاشهای او بود که همکاریهای نهادینهای میان «مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب» در تهران و «مؤسسه مطالعات اسماعیلی» در لندن شکل گرفت و مسیر برای انتشار تحقیقات نخبگان ایرانی و حتی قراردادهای بینالمللی با ناشران بزرگی چون «بریل» در هلند فراهم شد.
نام دکتر بدخشانی نه تنها در ایران، که در حوزه تمدنی ایران بزرگ، به ویژه در تاجیکستان نیز به نیکی یاد میشود. او از بانیان «انجمن پیوند» در تاجیکستان و از چهرههای مورد احترام مقامات فرهنگی آن کشور بود که نقشی کلیدی در تقویت ارتباطات جوامع فارسیزبان ایفا کرد.
اکبر ایرانی، مدیرعامل مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب در سوگنامهای با اشاره به فروتنی، بیریایی و عدم تعلق مادی این پژوهشگر، فقدان او را ضایعهای جانسوز خواند. وی خاطرنشان کرد که شنیدن خبر «ثبت جهانی قلعه الموت» – آرزوی دیرین دکتر بدخشانی – در واپسین روزهای حیاتش، آخرین جلوه عشق او به هویت تاریخی ایران بود.
جریان آنلاین درگذشت این دانشمند نیکسرشت را به جامعه دانشگاهی، دوستداران فرهنگ و خانواده آن فقید تسلیت میگوید. نام و آثار او به عنوان گوهری در گنجینه فرهنگ ایران باقی خواهد ماند.
