●هوش مصنوعی گراک در خط مقدم پشتیبانی استارلینک ●حسینی: مدیریت داخلی و دیپلماسی فعال هزینه تحریمها را کاهش میدهد ●کلاهدوزان: زیست عفیفانه هویتی مستقل از مسائل جنسی به زن میدهد/با بیحجابی سازمان یافته باید مقابله کرد ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●پازوکی: پایان هرچه سریعتر جنگ بهنفع منافع ملی ایران است
جریان آنلاین: برای چندین دهه، وجود سلاحهایی مانند کمان، تیر، خنجر و گرز در مقبره برخی شاهزادههای مصر باستان، دانشمندان را به دو دسته تقسیم کرده بود. گروهی آنها را هدایای نمادین یا وسایلی تشریفاتی میدانستند که جایگاه سلطنتی فرد دفنشده را نشان میداد و گروهی دیگر احتمال میدادند این ابزارها واقعاً مورد استفاده قرار میگرفتند. این پرسش بهویژه از آن جهت اهمیت داشت که چنین سلاحهایی بهطور سنتی بیشتر با مردان مرتبط دانسته میشدند. اما کشف دوباره شش مومیایی سلطنتی در سال ۲۰۲۰ که سالها گمشده تصور میشدند، فرصتی تازه برای پاسخ به این پرسش فراهم کرد.
به گزارش ایسنا؛ این مومیاییها که در دهه ۱۸۹۰ میلادی در دهشور کشف شده بودند، شامل چهار خواهر به نامهای خنمت، ایتا، ایتاورت و یک زن ناشناس (که بهطور موقت شاهزاده ساتاتهورمریت شناسایی شده) بودند. دو فرد سلطنتی دیگر نیز شاهزاده نوبهوتپ و شاه هور بودند. دکتر زینب حشیش از دانشگاه بنیسویف مصر و همکارانش با مطالعه استخوانهای باقیمانده این شش فرد، به بررسی فعالیتهای بدنی و وضعیت سلامت آنان پرداختند. آنان به محل اتصال ماهیچهها و رباطها روی استخوانها توجه کردند؛ رشد برجسته این بخشها میتواند نشان دهد فرد در طول زندگی، حرکتهایی سنگین و تکرارشونده مانند کشیدن زه کمان یا ثابت نگه داشتن یک سلاح را بارها انجام داده است.
نتایج پژوهش که در نشریه Frontiers in Environmental Archaeology منتشر شده، نشان داد استخوانهای اندامهای بالایی شاهزادهها دارای محلهای اتصال ماهیچهای برجستهای بودند که با تمرین مستمر تیراندازی و استفاده از سلاح سازگار است. ایتا که حدوداً ۲۸ تا ۳۴ ساله بود، ماهیچههای نیرومندی در بالاتنه داشت و احتمالاً بهطور منظم از گرز یا خنجر استفاده میکرد. خنمت در اواخر دهه ۳۰ یا دهه ۴۰ زندگی خود بود و با وجود نشانههای نازکشدن استخوانها، محل اتصال رباطهای بسیار نیرومندی داشت. ایتاورت که هنگام مرگ بین ۲۰ تا ۳۴ سال داشت، کمانداری ماهر بوده و از شکستگی دندهها و استخوانهای پا جان سالم به در برده بود. شواهد مشابهی روی استخوانهای نوبهوتپ و شاه هور نیز وجود داشت و نشان میداد آنان هم تیراندازی با کمان انجام میدادند.
به گفته پژوهشگران، این یافتهها بیانگر آن است که کمانها، تیرها و گرزهای قرارگرفته در مقبره زنان، فقط هدایایی نمادین نبودند و احتمالاً ابزارهایی بودند که آنان واقعاً به کار میبردند. این بررسی تصویر دیگری نیز از زندگی خاندان سلطنتی ارائه کرد. چند نفر دچار جراحت، عفونت و کمبودهای تغذیهای بودند؛ بنابراین جایگاه بالای اجتماعی نمیتوانست آنان را از همه بیماریها و سختیها محافظت کند. شکستگی دندههای ایتاورت احتمالاً بر اثر ضربه یا سقوط از ارتفاع ایجاد شده بود و جراحتها بهخوبی درمان شده بودند که نشان میدهد این افراد برای زمان خود به مراقبت پزشکی پیشرفتهای دسترسی داشتند.
چهار خواهر همچنین ناهنجاریهای نادر و مشترکی در ستون فقرات داشتند که به باور پژوهشگران، میتواند نشانه نزدیکی خویشاوندی پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده سلطنتی باشد. با این حال، از بین رفتن جمجمهها و انجام نشدن برخی آزمایشها، نتیجهگیری کامل درباره زندگی این افراد را دشوار کرده است. پژوهشگران امیدوارند در آینده بتوانند داستان کاملتری از خانواده، سلامت، زندگی و حتی نقش سیاسی افراد سلطنتی دهشور ارائه کنند. آنان همچنین به حفظ بقایا، ساخت نمونههای سهبعدی برای آموزش و نمایشگاههای مجازی و نمایش محترمانه مومیاییها در کنار جواهرات، سلاحها و اشیای تدفینی آنها توجه دارند. این رویکرد میتواند تمرکز باستانشناسی را از اشیای ارزشمند و زیبای مقبرهها به انسانهایی گسترش دهد که زمانی مالک و استفادهکننده این وسایل بودهاند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
