●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: دانشمندان دانشگاه ام آی تی کشف کردند یک ماده مغذی موجود در غذاهای سرشار از پروتئین می تواند سیستم ترمیم طبیعی روده را تقویت کند. آنها در یک پژوهش جدید دریافتند سیستئین می تواند یک واکنش ایمنی را فعال سازد که به تقویت سلول های بنیادین روده و بازسازی بافت روده کوچک کمک می کند. این یافته ها که در موش ها مشاهده شده اند در نهایت می توانند به ارائه روش های جدیدی برای کاهش آسیب روده ای ناشی از پرتودرمانی و شیمی درمانی کمک کنند.
پژوهشگران می گویند رژیم های غذایی یا مکمل های غنی از سیستئین ممکن است روزی به بیماران مبتلا به سرطان کمک کنند تا سریع تر از آسیب های مرتبط با درمان بهبود یابند. عمر ییلماز دانشیار زیست شناسی دانشگاه ام آی تی گفت این پژوهش نشان می دهد که اگر به این بیماران رژیم غذایی غنی از سیستئین یا مکمل سیستئین بدهیم شاید بتوانیم مقداری از آسیب های ناشی از شیمی درمانی یا پرتودرمانی را کاهش دهیم. زیبایی کار این است که ما از یک مولکول مصنوعی استفاده نمی کنیم بلکه از یک ترکیب غذایی طبیعی بهره می بریم.
به گزارش ایسنا؛ این اولین پژوهشی است که یک ماده مغذی را با توانایی بازسازی مستقیم سلول های بنیادی روده شناسایی می کند. پژوهش پیشین این گروه نشان داده بود که الگوهای غذایی گسترده تر مانند فست یا محدودسازی کالری می توانند بر فعالیت سلول های بنیادی تأثیر بگذارند اما دانشمندان یک ماده مغذی خاص را که مسئول این نوع واکنش ترمیمی باشد مشخص نکرده بودند.
ییلماز و گروهش می خواستند درک بهتری را از چگونگی تأثیر مواد مغذی گوناگون بر سلول های بنیادی و سلامت بافت ها داشته باشند. آنها برای بررسی این موضوع موش ها را با رژیم های غذایی غنی شده با یکی از ۲۰ آمینواسید گوناگون که عناصر سازنده پروتئین ها هستند تغذیه کردند. سپس آنها بررسی کردند که چگونه هر آمینواسید بر بازسازی سلول های بنیادی روده تأثیر می گذارد. در میان همه آمینواسیدهای آزمایش شده سیستئین قوی ترین اثر ترمیمی را هم بر سلول های بنیادی و هم بر سلول های پیش ساز داشت که در نهایت به سلول های روده بالغ تبدیل می شوند.
پژوهشگران در مرحله بعد واکنش زنجیره ای بیولوژیکی پشت این اثر را کشف کردند. وقتی سلول های روده سیستئین را از غذا می گیرند آن را به مولکولی به نام کوآنزیم آ تبدیل می کنند. سپس این مولکول در پوشش روده آزاد می شود و در آنجا سلول های ایمنی موسوم به سلول های سی دی ۸ تی آن را جذب می کنند. این سلول های تی پس از فعال شدن شروع به تکثیر و تولید یک پروتئین سیگنال دهنده موسوم به اینترلوکین ۲۲ می کنند که نقش مهمی در ترمیم روده و بازسازی سلول های بنیادی دارد.
دانشمندان تاکنون نمی دانستند سلول های تی سی دی ۸ می توانند اینترلوکین ۲۲ را به روشی تولید کنند که از سلول های بنیادی روده پشتیبانی کند. ییلماز گفت نکته هیجان انگیز این است که تغذیه موش ها با رژیم غذایی غنی از سیستئین به گسترش جمعیت سلول های ایمنی می انجامد که ما معمولاً آن را با تولید اینترلوکین ۲۲ و تنظیم روده مرتبط نمی دانیم. اتفاق رخ داده در رژیم غذایی غنی از سیستئین این است که مجموعه سلول های سازنده اینترلوکین ۲۲ به ویژه سلول های تی سی دی ۸ را افزایش می دهد.
سیستئین به طور طبیعی در بسیاری از غذاهای پرپروتئین از جمله گوشت و لبنیات و حبوبات و آجیل وجود دارد. همچنین بدن انسان می تواند با تبدیل آمینواسید دیگری به نام متیونین در کبد سیستئین را به تنهایی تولید کند. با وجود این پژوهشگران می گویند به نظر می رسد سیستئین موجود در رژیم غذایی تأثیر قوی تری بر روده دارد زیرا پیش از توزیع در سراسر بدن مستقیماً به روده می رسد. فانگتائو چی از پژوهشگران این پروژه گفت با رژیم غذایی سرشار از سیستئین روده اولین جایی است که مقدار زیادی سیستئین را می بیند.
سیستئین مدت هاست به خاطر خواص آنتی اکسیدانی خود شناخته شده است اما این اولین پژوهشی است که نشان می دهد سیستئین می تواند مستقیماً بازسازی سلول های بنیادی روده را تحریک کند. گروه پژوهشی ام آی تی اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا سیستئین می تواند از ترمیم سایر بافت ها نیز پشتیبانی کند. یکی از پروژه های آنها بررسی این موضوع است که آیا سیستئین می تواند ترمیم و رشد مجدد فولیکول مو را نیز تحریک کند. ییلماز گفت من فکر می کنم ما قرار است مکانیسم های جدید متعددی را برای چگونگی تنظیم سرنوشت سلول ها و سلامتی روده کوچک و روده بزرگ توسط این آمینواسیدها کشف کنیم. این پژوهش در مجله نیچر به چاپ رسید.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین