●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | پس از انجام سفر رحمان به پکن، همکاریهای راهبردی دوشنبه و پکن در حوزههای تجارت، صنعت، ترانزیت، امنیت و فناوری وارد مرحله تازهای شد. در این گزارش آمده است چین تلاش دارد نقش آسیای مرکزی را در زنجیرههای حملونقل و تأمین اوراسیا پررنگتر کند و جایگاه خود را بهعنوان یکی از مهمترین شرکای اقتصادی تاجیکستان تثبیت کند.
این روند در حالی دنبال میشود که سطح همکاریهای تاجیکستان و چین طی سالهای اخیر رشد محسوسی داشته و از همکاریهای سرمایهگذاری فراتر رفته است. بر اساس آمارهای رسمی، حجم تجارت میان تاجیکستان و چین در سهماهه نخست سال ۲۰۲۶ به ۷۹۰ میلیون و ۲۰۰ هزار دلار رسید؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۱۵۲.۷ درصد افزایش را نشان میدهد. همچنین صادرات تاجیکستان به چین ۲۰۴ میلیون و ۹۰۰ هزار دلار و واردات از چین نیز ۵۸۵ میلیون و ۳۰۰ هزار دلار اعلام شده است.
در کنار توسعه روابط تجاری، حملونقل و لجستیک به یکی از محورهای اصلی همکاری تبدیل شده است؛ بهطوری که نخستین قطار کانتینری در مسیر «چین-قرقیزستان-ازبکستان-تاجیکستان» راهاندازی شد. انتظار میرود این مسیر بیش از ۳ هزار و ۵۰۰ کیلومتری، زمان انتقال کالا را کاهش داده و ظرفیت ترانزیتی آسیای مرکزی را افزایش دهد.
همچنین، تاجیکستان و ازبکستان بهطور همزمان کریدور چندوجهی آزمایشی «چین-تاجیکستان-ازبکستان-ترکمنستان-ایران-ترکیه-اروپا» را معرفی کردهاند. هدف از این پروژه توسعه زیرساختهای ترانزیتی، دیجیتالیسازی حملونقل بینالمللی و افزایش ظرفیت گذرگاههای مرزی عنوان شده است؛ موضوعی که میتواند به تقویت نقش ایران در اتصال شرق آسیا به اروپا منجر شود.
به گزارش ایرنا، تحلیلگران میگویند سفر رحمان به چین میتواند زمینهساز امضای توافقهای سرمایهگذاری جدید، گسترش بیشتر کریدورهای حملونقل در آسیای مرکزی، تعمیق همکاریهای صنعتی و افزایش هماهنگیهای امنیتی میان دو کشور باشد. با این حال، تحقق کامل این مسیر به توانایی تاجیکستان در بهرهبرداری از فرصتهای جدید اقتصادی، تحولات تجارت جهانی و سرعت رشد اقتصاد چین وابسته خواهد بود.
