چرا معده با وجود اسید قوی خودش را هضم نمی کند

جریان آنلاین: معده انسان یکی از شگفت انگیزترین اعضای بدن است. شیره معده با اسیدیته بسیار بالا می تواند غذا، بافت های زنده و حتی فلزات را در خود حل کند. این پرسش همواره مطرح بوده که چرا این اندام با وجود چنین نیروی تخریب کننده ای خودش را هضم نمی کند.

پاسخ در مکانیسم دفاعی پیچیده معده نهفته است. سلول های پوشاننده دیواره داخلی معده که اپیتلیوم نام دارند یک لایه مخاطی قلیایی و غنی از بی کربنات ترشح می کنند. این مخاط مانند یک سپهر شیمیایی عمل کرده و اسید کلریدریک را قبل از تماس با دیواره معده خنثی می سازد. همچنین این لایه محافظ به طور مداوم بازسازی می شود تا از معده در برابر حملات اسیدی محافظت کند.

به گزارش خبرآنلاین؛ تاریخچه علمی مطالعه بر روی شیره معده به سال ۱۸۲۲ باز می گردد. در آن سال یک شکارچی به طور ناخواسته به معده الکسیس سنت مارتین تاجر ۱۸ ساله کانادایی شلیک کرد و سوراخی دائمی در آن ایجاد نمود. دکتر ویلیام بومانت با استفاده از این فرصت نادر تحقیقات گسترده ای انجام داد. او تکه های گوشت متصل به نخ را در سوراخ معده فرو می کرد و تأثیر اسید معده بر آنها را ثبت می نمود. همین مطالعات ثابت کرد هضم غذا در معده عمدتاً یک فرآیند شیمیایی است.

سال ها بعد لستر رینولدز درگستد جراح آمریکایی در آزمایشی دیگر پاهای قورباغه های زنده را در شیره معده آویزان کرد. نتیجه هضم شدن کامل پاهای قورباغه ها بود در حالی که خود قورباغه ها زنده ماندند. درگستد در مقاله خود نوشت شیره خالص معده توسط غدد فوندیک ترشح می شود و اگر با غذا یا بزاق مخلوط نشود بسیار خورنده است و ظرفیت تخریب تمام بافت های زنده از جمله غشای مخاطی معده و روده کوچک را دارد.

در افراد سالم معده خود را هضم نمی کند زیرا شیره معده بلافاصله پس از ترشح با مواد غذایی و مایعات مصرفی رقیق می شود. همچنین مکانیزم تنظیم ترشحات معده به گونه ای عمل می کند که با حضور غذا شیره معده جریان می یابد و پیش از آنکه محتویات معده به اندازه کافی خورنده شوند ترشحات بعدی متوقف می گردد. البته در شرایط خاص مانند تحریک ترشح معده توسط عواملی غیر از غذا یا ناکافی بودن اثر خنثی کننده مخاط، زخم معده ایجاد می شود و در این موارد است که شیره معده موفق به تخریب بخشی از دیواره معده می گردد.

پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین