●پیرمردهای سیاسی که از پیشرفت کشور عقب ماندهاند عمله دشمن نشوند/دشمن به دنبال ایجاد التهابات فکری در کشور است ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | ویلی کولن از مهمترین چهرههای موسیقی سالسا در ۷۵سالگی در کنار خانوادهاش چشم از جهان فروبست. خانواده او اعلام کردند که این هنرمند صبح روز شنبه در آرامش درگذشته است و علت مرگ اعلام نشده است.
کولن متولد ۲۸ آوریل ۱۹۵۰ در جنوب برانکس نیویورک بود. او فرزند خانوادهای پورتوریکویی بود و در محیطی بزرگ شد که موسیقی کارائیبی و فرهنگ مهاجران لاتین در آن جریان داشت. او موسیقی را در ۱۲سالگی با ترومپت آغاز کرد اما خیلی زود ترومبون را به ساز اصلی خود تبدیل کرد. سازی که بعدها امضای صوتی او و بخشی از هویت موسیقی سالسای نیویورک شد.
او در ۱۶سالگی نخستین آلبوم خود با نام ال مالو را منتشر کرد و همکاری تاریخیاش با هکتور لاوو آغاز شد. این همکاری در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی سالسا را از محافل محلی به صحنههای جهانی رساند. موسیقی کولن ترکیبی از جَز مامبو چاچاچا و ریتمهای بومی پورتوریکو بود و روایتگر تجربه مهاجران لاتین در آمریکا محسوب میشد.
به گزارش خبر فوری، در دهه ۷۰ کولن روبن بلادس را به عنوان خواننده گروهش معرفی کرد و مسیر تازهای برای سالسا گشود. این سبک به سالسای اندیشمند شهرت یافت. آلبوم سیمبارا حاصل این همکاری با فروش بیش از سه میلیون نسخه یکی از اثرگذارترین آثار تاریخ سالسا شد و مضامین اجتماعی و سیاسی را به مرکز توجه آورد.
کارنامه کولن شامل بیش از ۴۰ آلبوم فروش حدود ۳۰ میلیون نسخه ۱۵ گواهی طلا پنج پلاتینیوم و ۱۰ نامزدی گرمی است. او در سال ۲۰۰۴ جایزه یک عمر دستاورد آکادمی لاتین گرمی را دریافت کرد. افزون بر فعالیت هنری او در حوزه اجتماعی نیز چهرهای فعال بود و از نهادهای مرتبط با حقوق مهاجران و سلامت جامعه لاتین حمایت میکرد.
ویلی کولن با ترومبون خود پلی میان کارائیب و نیویورک ساخت و نشان داد موسیقی میتواند هم صدا باشد و هم هویت. میراث او در حافظه فرهنگی نسلها باقی خواهد ماند.
