●ببینید | حضور سفرای خارجی در بزرگداشت رهبر شهید انقلاب ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: در روزهای آغاز سال نو تماشای فیلمهایی که حال و هوای روحی مخاطب را دگرگون میکنند میتواند بهترین همراه تعطیلات باشد. آثاری که با روایتهای الهامبخش و تصویرسازیهای خلاقانه توان ایجاد امید و انگیزه را در دل بیننده دارند. نوروز برای بسیاری زمانی مناسب جهت فاصله گرفتن از دغدغههای روزمره و پناه بردن به جهان هنر است. سینما همواره یکی از بهترین این پناهگاهها بوده و آثار شاخصی وجود دارند که میتوانند حتی در سختترین شرایط روحی نیز حال تماشاگر را بهتر کنند.
به گزارش هفت صبح؛ مروری بر چند نمونه از این فیلمها نشان میدهد که چگونه روایتهای سینمایی قادرند بار سنگین ذهن را سبک کنند و دریچهای تازه به روی مخاطب بگشایند.
نخستین پیشنهاد نینوتچکا ساخته ارنست لوبیچ است. فیلمی که در قالب داستانی با پسزمینه سیاسی به روحیات انسانی میپردازد و شخصیتهایش را فراتر از نگاههای ایدئولوژیک به تصویر میکشد. لوبیچ با حساسیت و طنز خاص خود نقدی بیآنکه توهینآمیز باشد ارائه میدهد و همین ویژگی باعث ماندگاری این فیلم شده است.
گزینه بعدی متروپولیس اثر مهم فریتز لانگ است. روایتی نمادین از جامعهای صنعتی و فرساینده که کارگران در آن بهسان ماشینهایی بیوقفه فعالیت میکنند. این فیلم با نگاهی عمیق به مفهوم ایمان و اتحاد انسانی یادآور میشود که سازوکارهای ناعادلانه در نهایت با همبستگی مردم قابل اصلاحاند.
در میان آثار مدرنتر ممنتو ساخته کریستوفر نولان جایگاهی ویژه دارد. فیلمی که با ساختار غیرمتعارف و بازی هوشمندانه با زمان ذهن مخاطب را درگیر میکند و در اوج روایت تمام قطعات داستان را به شکلی خلاقانه کنار یکدیگر قرار میدهد.
زندگی زیباست ساخته روبرتو بنینی نیز از آن دست فیلمهایی است که فراتر از روایت یک واقعه تاریخی میرود. بنینی جهانی تلخ را به بستری برای نمایش امید بدل میکند و نشان میدهد حتی در دل تاریکی میتوان معنایی تازه ساخت و برای آن جنگید.
در ژانر علمی تخیلی ورود دنی ویلنوو نمونهای کمنظیر است. فیلم با محوریت مفهوم زمان غیرخطی و تلاش برای ارتباط با موجوداتی ناشناخته روایتی متفاوت میسازد و با بازی درخشان امی آدامز به اثری تأثیرگذار در این ژانر تبدیل میشود.
از میان تولیدات سالهای اخیر پالمِر نیز فیلمی است که نمیتوان از آن چشمپوشی کرد. روایتی انسانی و احساسی که با پرداختی دقیق از نقش خانواده و تلاش برای بازسازی زندگی رنگی تازه به ذهن بیننده میدهد و او را به احترام به انسانیت در هر شکل ممکن دعوت میکند.
در نهایت مغازه گوشه خیابان از ارنست لوبیچ بار دیگر ثابت میکند که قصهگویی کلاسیک چگونه میتواند با پرداخت روابط ساده انسانی مخاطب را مسحور کند. اثری سرشار از لحظههای لطیف که عشق را در قالبی صمیمی و تماشایی روایت میکند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
