●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | سیدحسین موسویان، دیپلمات پیشین و کارشناس سیاست خارجی ایران در مصاحبه با اسکای نیوز درباره آخرین وضعیت مذاکراتی میان ایران و ایالات متحده پاسخ داد.
ایرنا متن این گفتوگو را به شرح زیر آورده است که میخوانید:
مذاکرات در حال حاضر در بنبست قرار دارد. دلیل اصلی این است که دو طرف بر آتشبس و سپس آغاز مذاکرات توافق کرده بودند. مذاکرات در اسلامآباد برگزار شد. روز اول مذاکرات بهخوبی پیش رفت و انتظار میرفت پیشنویس توافق در روز دوم نهایی شود. اما هیئت آمریکایی ناگهان اسلام آباد را ترک و بلافاصله محاصره دریایی علیه ایران را اعمال کرد. در پاسخ، ایران بار دیگر تنگه هرمز را بست. طبق حقوق بینالملل، محاصره دریایی بهمنزله اقدام جنگی محسوب میشود. ایران اعلام کرده است که اگر ایالات متحده مجدداً به آتشبس متعهد شود و محاصره دریایی را متوقف کند، تنگه هرمز را باز خواهد کرد و به مذاکرات بازمیگردد. تاکنون واشنگتن این شروط را نپذیرفته است. در نتیجه ایران همچنان محدودیتهایی بر تردد در تنگه اعمال کرده و به همین دلیل وضعیت در بنبست باقی مانده است.
مشکل اصلی این است که به نظر میرسد سیاست آمریکا بر تسلیم ایران متمرکز است. واشنگتن باید بپذیرد که مذاکراتی که با هدف وادار کردن ایران به تسلیم طراحی شدهاند، نه در گذشته موفق بودهاند و نه در آینده موفق خواهند شد. مذاکرات باید عادلانه و برد-برد باشد. هر توافق قابلدوام باید به گونهای باشد که هر دو طرف بتوانند آن را بهعنوان یک موفقیت به افکار عمومی داخلی خود ارائه دهند.
در دوره اجرای توافق، ایران بهطور کامل به تعهدات خود پایبند بود. آژانس بینالمللی انرژی اتمی نظارت کامل بر برنامه هستهای ایران داشت و در ۱۶ گزارش طی سه تا چهار سال، همواره ماهیت صلحآمیز این برنامه را تأیید کرد. در آن زمان، ایران هیچ ذخیرهای از اورانیوم با غنای بالا نداشت.
ایران همچنین در موضوعات منطقهای مانند سوریه و یمن با ایالات متحده، اتحادیه اروپا و جامعه بینالمللی وارد گفتگو شد. زمانی که ۱۶ ملوان آمریکایی بهطور تصادفی وارد آبهای سرزمینی ایران شدند، ارتباط مستقیم میان جان کری و محمدجواد ظریف منجر به آزادی آنها ظرف ۲۴ ساعت شد.
رئیسجمهور آمریکا میتوانست سیاست خود را بر این پیشرفتها بنا کند و مذاکرات گستردهتری با ایران -آنچه میتوان آن را «برجام پلاس» نامید- برای رسیدگی به مسائل منطقهای دنبال کند، بهجای آنکه توافق را کنار بگذارد.
