●پیرمردهای سیاسی که از پیشرفت کشور عقب ماندهاند عمله دشمن نشوند/دشمن به دنبال ایجاد التهابات فکری در کشور است ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: در روزگاری که تصاویر جعلی هوش مصنوعی مرز میان واقعیت و مجاز را مخدوش کرده اند یک یوتیوبر و مهندس خلاق با ساخت بزرگترین هواپیمای کنترلی جهان روح تازه ای به دنیای هوانوردی مدل بخشیده است.
امیرمسعود عابدین در گزارشی آورد؛ همه چیز از یک جستجوی ساده در فضای مجازی شروع شد. ویدیوهای متعددی از سوپرجت های مسافربری کنترلی غول پیکر خودنمایی می کردند. اما این تصاویر چیزی جز شاهکارهای پوشالی هوش مصنوعی نبودند. در میان این ناامیدی مجازی یک مهندس پرشور سوریالاصل مقیم آمریکا برگ برنده خود را رو کرد. او پیش از این با ساخت یک بوئینگ ۷۷۷ در مقیاس ۱ به ۷ با طول بال ۱۰ متر و وزن ۲۸۵ کیلوگرم نامی برای خود دست و پا کرده بود. این بار تصمیم گرفت بزرگترین ایرباس A380 مدل جهان را بسازد.
ساخت این غول پرنده از چهار بلوک عظیم فوم آغاز شد که توسط دستگاه برش سی ان سی شکل گرفتند. رامی برای تحمل فشارهای آیرودینامیکی پوسته ای از فایبرگلاس روی بدنه کشید و فضای داخلی را با ساختارهای فیبر کربن تقویت کرد. ضخامت بدنه به حدی رسید که خود سازنده می توانست درون بخش های خالی آن راه برود. او با استفاده از چاپگر سه بعدی بیش از ۲۰۰ قاب پنجره تولید کرد و آنها را با ورق های شفاف اکریلیک پوشاند.
مهندسی اصلی پروژه در بال ها نهفته است. تیرک های اصلی بال با لوله های ضخیم ۵۰ میلی متری و بست های کربنی جامد به بدنه قفل شده اند. ارابه فرود این هواپیما یک پروژه صنعتی مجزا بود. مکانیزم آلومینیومی چرخ ها توسط همکار رامی در آلمان طی سه ماه طراحی و تراشکاری شد. تمام قطعات متحرک بال ها شامل اسپویلرها و فلپ ها به صورت کاملاً مجزا و با لولاهای چاپ سه بعدی کار می کنند تا رفتاری دقیقاً مشابه یک ایرباس واقعی داشته باشند.
هدایت این هیولا به یک سیستم الکترونیکی فوق پیچیده متکی است. ارتشی از سروو موتورهای سنگین وظیفه حرکت دادن باله ها را بر عهده دارند. قلب تپنده این هواپیما چهار جت فن الکتریکی مدل VasyFan است که در مجموع نیروی رانش ۲۰۴ کیلوگرمی تولید می کنند. هدایت این مجموعه شامل ۳۹ سروو موتور و ۱۲ ترمز و ۵ محرک چرخ از طریق یک بورد اصلی و کنترلر ۲۴ کاناله Jeti DC24 انجام می شود. برق آن توسط ۸ باتری غول پیکر لیتیوم پلیمری تامین می گردد.
ابعاد نسخه نهایی باورنکردنی است. طول بدنه ۸.۸ متر و طول بال ها ۹.۷ متر و ارتفاع تا نوک دم ۳ متر و وزن خالص ۳۶۲ کیلوگرم است. یک هواپیمای آموزشی واقعی سسنا ۱۵۰ حدود ۷ متر طول دارد. یعنی این هواپیمای کنترلی از یک هواپیمای واقعی مسافربری کوچک نیز بزرگتر است و حالا باید در یک آشیانه واقعی استراحت کند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
