●مخالفت صریح انگلیس با طرح جنجالی ترامپ برای تنگه هرمز ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | شکاف میان تولید و مصرف روزانه بنزين سیاستگذاران را میان دوراهی «سياست قیمتی» و «سیاستهای غیرقیمتی» قرار داده است این انتخاب سخت که با توجه به اثرات تورمی قيمت بنزين بر معيشت مردم اهميتي دو چندان پيدا كرده است.
علاوه بر اين تلاقی ناترازی سوخت با شرایط جنگی و محدودیتهای ارزی، شكاف ميان توليد و مصرف بنزين را به چالش جدي تبديل كرده است؛ چالشی كه راهكار خروج از آن در گرو یک بسته جامع شامل اصلاح نظام توزیع یارانه سوخت، ارتقای استانداردهای خودرویی، توسعه سوختهای جایگزین نظیر CNG و در نهایت اصلاح تدریجی قیمت بنزين است.
حال اينكه تصميم دولت و مجلس براي مقابله با ناترازی سوخت در گام نخست اصلاح قيمت يا به كارگيری سياستهای غيرقيمتی است، با رمضانعلی سنگدويني، عضو كميسيون انرژی مجلس به گفتوگو پرداختيم كه مشروح آن را در ادامه میخوانيد.
مجلس و به ویژه کمیسیون انرژی با هرگونه افزایش قیمت بنزین مخالف است، به این دلیل که افزایش قیمت بنزین اثرات تورمی بر کالاهای اساسی داشته و در شرایط فعلی معیشتی مردم توصیه نمیشود.
نگاه مجلس براي عبور از ناترازی سوخت، جایگزینی سیاست های قیمتی با راهکارهای غیرقیمتی است؛ لذا مدیریت مصرف باید از طریق روشهای غیرقیمتی و فرهنگسازی انجام شود؛ مشابه تجربهای که در سال گذشته منجر به صرفهجویی یک میلیارد دلاری در بخش نفت و گاز شد.
در شرايطي كه مصرف روزانه بنزين در كشور بين ١٣٠ تا ١٣٥ ميليون ليتر، اما ميزان توليد ١١٠ تا ١١٥ ليتر است، طبيعي است كه شكاف ١٥ تا ٢٠ ليتري ميان توليد و مصرف و همزمان شدن آن با شرايط جنگي در كشور ضرورت مديريت مصرف را بيش از گذشته كرده است كه در گام نخست همراهي مردم در كنترل مصرف سوخت را مي طلبد.
در گام بعدي حركت به سمت تنوع بخشی سبد سوخت از جمله استفاده از ظرفیت سوخت های جایگزین و همچنین برقی سازی حمل و نقل نقش به سزايي در کاهش مصرف بنزین خواهد داشت.
قطعا همين طور است؛ چراكه دولت با وجود جنگ تحمیلی علیه کشور، فشارهای بینالمللی و حملات به زیرساختهای نفتی توانسته است با مدیریت جهادی وزارت نفت و وزارت نیرو، از قطعی گسترده انرژی در کشور جلوگیری کند.
در طول دوره جنگ نیز با وجود اصابت به برخی تأسیسات و تجهیزات نفتی، با تلاش شبانهروزی متخصصان صنعت نفت و توانیر، خللی در تأمین سوخت و برق ایجاد نشد و در صورت بروز آسیب، بازسازی در کوتاهترین زمان ممکن صورت میگرفت.
برخلاف کشورهای غربی که در شرایط عادی با چالشهای گرانی انرژی مواجه هستند، ایران در شرایط جنگی توانسته است پایداری شبکه را حفظ کند که این امر به عنوان یک دستاورد مدیریتی برجسته تلقی میشود.
ازدحامهای مقطعی در جایگاههای سوخت ناشی از کمبود واقعی نیست و نباید به جامعه سیگنال ناامیدی تزریق کرد، بلکه میتوان با ایجاد همدلی میان قوا (دولت، مجلس و قوه قضاییه) و مشارکت مردم از ناترازی فعلی عبور کرد. در نهایت اینکه توکل بر خدا و مدیریت جهادی از ارکان اصلی عبور از شرایط سخت جنگی و حفظ پایداری کشور است.
