ماجرای کامیون دوموتوره آمریکایی که قرار بود تریلر را منسوخ کند + عکس

جریان آنلاین: بیشتر کشنده‌های امروزی در آمریکا از یک فرمول ثابت پیروی می کنند. یک کابین و یک پیشرانه دیزلی در جلو و چند محور که به یک تریلر متصل می شوند. اما در سال ۱۹۴۵ شرکت آیزنهاور ایده متفاوتی را آزمایش کرد. آنها کامیونی ساختند که اصلاً نیازی به تریلر نداشت. این غول ۱۰.۶ متری دارای دو پیشرانه و پنج محور بود و چهارچرخ فرمان پذیر در جلو داشت. در واقع این کامیون یک تریلر بود که در یک شاسی ثابت با کابین ادغام شده بود.

به گزارش خبرآنلاین؛ شرکت آیزنهاور در اوهایو کار خود را در جنگ جهانی دوم با تراشکاری چرخ های زنجیر تانک آغاز کرد. پس از پایان جنگ برای تداوم فعالیت به ساخت قطعات ماشین لباسشویی و جک خودرو روی آورد. در همین دوران لی آیزنهاور متوجه شد تریلرهای سنتی به دلیل پدیده قیچی کردن در دنده عقب بسیار خطرناک هستند. راهکار او حذف کامل تریلر بود. او می خواست کامیونی یک تکه بسازد که تمام فضای پشت کابین به بار اختصاص یابد و با وجود طول کوتاه توانایی حمل بار یک تریلر بزرگ را داشته باشد.

آیزنهاور در سال ۱۹۴۵ اولین نمونه پیش نمایش را با استفاده از قطعات دو کامیون ۱.۵ تنی شورلت ساخت. این کامیون پنج محوره به دو پیشرانه شش سیلندر خطی ۳.۸ لیتری مجهز بود. هر موتور ۸۳ اسب بخار قدرت تولید می کرد. یکی از موتورها زیر کاپوت و دیگری زیر کابین قرار داشت. از سه محور عقب محور جلویی توسط موتور اول و محور عقبی توسط موتور دوم به حرکت درمی آمد. سیستم کلاچ و گاز دو موتور مشترک بود اما راننده می توانست با یک پدال هماهنگ کننده ویژه سرعت هر دو موتور را تراز کند. سیستم ترمز پنیوماتیک هیدرولیک نیز با ۱۰ ترمز مجزا روی چرخ ها کار می کرد. راننده در زمان باربری از هر دو موتور استفاده می کرد و هنگام خالی بودن کامیون موتور دوم را خاموش می کرد.

آیزنهاور پس از معرفی این کامیون در مجلات به دلیل مشکلات تولید نتوانست آن را به مشتریان غیرنظامی بفروشد. در سال ۱۹۵۵ نسخه دوم را با دو پیشرانه شش سیلندر ۴.۹ لیتری جی ام سی ساخت. هر موتور ۱۴۵ اسب بخار قدرت داشت و از دو گیربکس اتوماتیک هیدروماتیک استفاده می شد. در مجموع شش دستگاه از این نسخه تولید شد. در مارس ۱۹۵۷ آیزنهاور نسخه تانکر این کامیون را با نام X-2 برای آزمایش به ارتش آمریکا تحویل داد. این تانکر با ظرفیت ۲۳ هزار لیتر وزنی حدود ۱۲.۶ تن داشت و می توانست ۱۶.۸ تن بار حمل کند. ارتش پس از آزمایش های گسترده اعلام کرد این کامیون در سیستم تعلیق دچار مشکلات پایداری و مانورپذیری است و توانایی آفرود آن تقریباً صفر است.

پروژه آیزنهاور به دلیل عدم حمایت مالی ارتش و هزینه های بالای رفع عیوب فنی متوقف شد. حتی پروتوتایپ های آن نیز در تاریخ گم شدند. ایده جایگزینی تریلر با یک کامیون یک تکه در عمل شکست خورد زیرا جدا بودن کشنده از تریلر مزایای بزرگی دارد. مانورپذیری بهتر به لطف اتصال مفصلی و تطبیق پذیری بالا امکان اتصال به انواع تانکرها و کفی ها و اتاق های باربری از جمله این مزایاست. امروزه کامیون های یک تکه بزرگی در جاده ها دیده می شوند اما آنها به فرمول سنتی یک پیشرانه واحد وفادار مانده اند. کامیون های چند محوری فرمان پذیر نیز تنها به وسایل نقلیه خاصی مانند جرثقیل های غول پیکر و میکسرهای بتن محدود شده اند.

پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین