●آتشسوزی در ستارخان؛ ۸ مصدوم شامل ۷ زن و یک مرد ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | آتش بس ادامه دارد اما همچنان حملات ویرانگر دشمن به لبنان و حزب الله و فلسطین و مناطقی از کشورمان هم ادامه دارد! همین مسأله موجب شده است که انتقاداتی از سوی نخبگان جامعه، نمایندگان و مردم در خصوص وضعیت کنونی شکل بگیرد و سؤال شود که دیگر چه اقدامی باید از سوی دشمن رقم بخورد که از این وضعیت نه جنگ نه صلح خارج شده و تصمیمی جدی برای عقب راندن دشمن اتخاذ کنیم؟
در کنار نقض مکرر آتشبس شاهد تعطیلی مجلس شورای اسلامی بهعنوان قوه مقننه و نهادی که مسؤولیت نظارت بر حسن اجرای قوانین از سوی قوه مجریه را دارد هم هستیم و این تعطیلی عجیب درحالی است که جامعه انتظار دارد مجلس اقداماتی برای خروج از شرایط کنونی چه در حوزه جنگ با دشمن و چه در حوزه اقتصاد و معیشت انجام بدهد.
جریان آنلاین در گفتوگو با حجت الاسلام محمدتقی نقدعلی رئیس مجمع نمایندگان استان اصفهان به بررسی دیدگاه وی خصوص تعطیلی مجلس و وضعیت آتشبس و مذاکرات پرداخته است.
چه اتفاقی باید رخ بدهد که به این نتیجه برسیم آتشبس نقض شده و باید اقداماتی جدیتر انجام بدهیم؟
اساسا از روز اول نسبت به بحث آتشبس با یک عملکرد انفعالی برخورد کردیم و یقینا از روز اول آتشبس به معنی واقعی کلمه صورت نگرفت، چرا که در روز اول مردم لبنان قتل عام شدند و از آن روز هم به کرات در لبنان آتشبس نقض شده است.
از طرفی در خصوص سرزمین خودمان هم همین اتفاق رخ داده و حملاتی به بندرعباس و نقاط دیگر کشور صورت گرفته که مصداق بارز نقض آتشبس هستند حتی شاهد تهدید ایران نسبت به استمرار حملات دشمن به لبنان بودیم که با عقب نشینی رسانهای ترامپ همراه بود ولی در حقیقت و در عمل شاهد ادامه داشتن حملات به لبنان بودیم.
علت این محقق نشدن آتش بس و ادامه داشتن حملات به لبنان این است که ما به همین فضای رسانهای در خصوص آتشبس اکتفا کردهایم و در واقع امروز مردم شیعه لبنان که برای حمایت از ما وارد میدان نبرد شدند در حال قتل عام شدن هستند و ما فعلا اقدام خاصی را انجام نداده ایم.
لبنان بهخاطر ما وارد جنگ شد و تنها دارد می جنگد، این رویکرد نمیتواند باعث بدبینی جبهه مقاومت نسبت به ایران بشود؟
به نظر من ما باید سریعا پاسخ حملات دشمن به لبنان را به نحوی جواب بدهیم که از کرده خود پشیمان شود چرا که تعلل در پاسخ صریح و سریع به دشمنی که الان با شیعیان لبنان در میدان نبرد است معقولانه نیست؛ با این وجود ما باید سریعا پاسخ حملات دشمن را به نحوی جواب بدهیم که از کرده خود پشیمان شود.
وضعیت مذاکرات همچنان برای جامعه مبهم است، آنچه شما از آن اطلاع دارید گویای چه وضعیتی است؟
آنچه که ما اطلاع داریم این است که 14 بند مذاکرات اساسا 14 بندی است که نمیتوان به طور یقیق روی آن حساب کرد و از برجام به مراتب بدتر است، ما یک سری تضمینهای متوهمانه و دروغین را در این بندهای مذاکرات شاهد هستیم و یقینا مسائلی که بهعنوان تضمین در این مذاکرات مطرح میشود قابل اطمینان نیست به طور مثال خطراتی که ما را در مذاکرات تهدید میکند از دست دادن تنگه هرمز است و این آوردهای که از دفاع مقدس سوم خداوند متعال برای ما روزی کرد آنچه که از این مذاکرات و بندهای مذاکرات به گوش میرسد بیم از آن می رود که از دست برود و بدون آورده راحت مجدد میدان را واگذار کنیم.
تصویب طرح مدیریت و حاکمیت ایران بر تنگه هرمز در مجلس در چه شرایطی قرار دارد؟
این قانون هم با طرحی که از سوی نمایندگان مختلف نوشته شده بود پیگیری شد و کمیسیون قضایی و کمیسیون امنیت ملی به صورت مشترک این را باید به سرانجام برسانند ولی متأسفانه صحن علنی مجلس شورای اسلامی تعطیل است و قانونگذاری در آن جریان ندارد و الان به دلیل عدم امکان قانونگذاری به علت تعطیلی صحن علنی مجلس به سرانجام رساندن این قانون هم ممکن نبوده و این قانون هم معطل مانده است.
در خبرها آمده بود آقای نیکزاد نایب رئیس مجلس شورای اسلامی بازگشایی مجلس و برگزاری جلسات علنی را منوط به اذن رهبری عنوان کرده بود، نظر شما در این مورد چیست؟
این حرف از آن سفسطهها و مغلطههای بسیار خطایی است که از مسؤولان میشنویم، مگر مجلس به اذن یا به دستور رهبری تعطیل شده است که امروز بخواهد با اذن ایشان بازگشایی بشود؟ واقعا این حرفها خندهدار است.
کاری را که هیئت رئیسه مجلس بدون مبنا بدون هیچگونه پشتیبانی قانونی و شرعی مرتکب شده است را نایب رئیس مجلس به گردن رهبری میاندازد و منوط به اذن ایشان میکند، همان کسانی که بدون دلیل صحن علنی مجلس را تعطیل کردند امروز هم مجلس را بازگشایی کنند و مطابق قانون و وظایفی که دارند قانونگذاری شروع بشود و اینکه مسأله را به اذن رهبری منوط کنند یک نوع فرار رو به جلو است.
