جریان آنلاین | تغییر الگوهای تجاری، طولانی‌شدن عملیات بارگیری و افزایش انتقال نفت کشتی به کشتی در نزدیکی تنگه هرمز، ناوگان نفتکش‌های جهان را تحت فشار شدیدی قرار داده است. بررسی‌های تخصصی نشان می‌دهد این اختلالات تنها محدود به خاورمیانه نیست و بازارهای دوردست را نیز به شدت متأثر کرده است.
داده‌های بازار نشان می‌دهد شرکت تجاری ترافیگورا برای انتقال محموله نفت خام از سواحل خلیج مکزیک به چین، مبلغی بالغ بر ۷۶ میلیون دلار پرداخت کرده است که این رقم در مقایسه با هزینه ۷ تا ۱۰ میلیون دلاری پیش از آغاز جنگ، جهشی چندبرابری را ثبت کرده است. گزارش‌های دیگر نیز از رسیدن هزینه اجاره یک نفتکش در مسیر آمریکا به ژاپن به ۸۲ میلیون دلار خبر می‌دهند؛ جهشی ۵۰ درصدی تنها در بازه زمانی سه هفته.
با احتساب ظرفیت استاندارد نفتکش‌های غول‌پیکر (VLCC)، این هزینه‌ها معادل حدود ۳۸ دلار به ازای هر بشکه است که سهمی تعیین‌کننده در قیمت نهایی انرژی برای مصرف‌کننده دارد.
راسل هاردی، مدیرعامل شرکت ویتول، یکی از بزرگ‌ترین غول‌های تجارت نفت جهان با تأکید بر تغییر ماهیت بحران می‌گوید: مشکل ابتدا در بازار نفت خام شکل گرفت، سپس به فرآورده‌های نفتی سرایت کرد و اکنون به یک بحران تمام‌عیار در حمل‌ونقل دریایی تبدیل شده است.
تحلیلگران می‌گویند انتقال‌های کشتی به کشتی در خلیج عمان، زمان چرخش ناوگان را طولانی کرده و با خروج نفتکش‌ها از چرخه‌ی عادی، عملاً کمبود ظرفیت حمل را تشدید کرده است. این بحران تنها به نفتکش‌های غول‌پیکر محدود نمانده و بازار شناورهای «سوئزمکس» و «آفرامکس» را نیز به دلیل تقاضای فزاینده، با رشد بی‌سابقه نرخ‌ها مواجه کرده است.
کارشناسان مؤسسه آرگوسهشدار می‌دهند که اگرچه صادرات نفت از خاورمیانه در برخی بازه‌های زمانی حتی از سطح پیش از جنگ فراتر رفته است، اما هزینه و زمانِ تحویل، پایداری قیمت‌های جهانی را به شدت تهدید می‌کند.
به‌نظر می‌رسد بازار جهانی انرژی اکنون با یک پارادوکس مواجه است: در حالی که عرضه نفت تا حدودی حفظ شده، هزینه جابه‌جایی در حال تبدیل‌شدن به سد بزرگ جدیدی است که می‌تواند با افزایش قیمت تمام‌شده برای پالایشگاه‌ها، به کاهش تقاضای نهایی و نوسانات بیشتر قیمت سوخت در بازارهای جهانی منجر شود.
