●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: دکتر علیرضا انوری در رساله دکتری خود که در دانشگاه تربیت مدرس و با راهنمایی منصوره موحدین و پشتیبانی بنیاد ملی علم ایران به انجام رسیده، به بررسی فرآیند اسپرماتوژنزیس (تولید اسپرم) پس از پیوند بافت بیضه موش نوزاد پرداخته است. در این روش بافت بیضه نوزاد در داربستی حاوی عوامل رشد (bFGF و GDNF) قرار گرفته و سپس به چربی ناحیه اپیدیدیم و زیر پوست پشت موش بالغ پیوند زده شده است.
انوری ضرورت این پژوهش را در مواجهه با اثرات منفی شیمیدرمانی و رادیوتراپی بر گنادهای پسران نابالغ که از روشهای اصلی درمان سرطان در کودکان هستند عنوان کرد. با توجه به افزایش چشمگیر میزان بقای کودکان سرطانی به حدود ۸۰ درصد، یافتن راهکارهایی برای حفظ باروری این دسته از بیماران امری حیاتی است.
به گزارش ایسنا؛ مطالعات پیشین در زمینه پیوند بافت بیضه نابالغ در مدلهای حیوانی و انسانی اگرچه نتایجی را به همراه داشته، اما کامل نبودن فرآیند اسپرماتوژنزیس و پایین بودن میزان زندهمانی اسپرماتوگونیا در پیوندهای انسانی به موشهای دارای نقص ایمنی چالشهایی را پیش رو قرار داده است.
با الهام از گزارش موفقیتآمیز محققان در سال ۲۰۰۲ مبنی بر تکمیل اسپرماتوژنزیس پس از پیوند بافت بیضه خوک و بز به موش، این پژوهش جدید به دنبال ارائه راهکاری مؤثرتر برای حفظ باروری پسران نابالغی است که تحت درمانهای سرطان قرار میگیرند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
