●برخورد قاطع دستگاه قضا با هتک حرمت شهروندان در فضای مجازی / دستگیری سه نفر از مجرمین ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: طبق آمار نرخ باروری در ایالات متحده و ده ها کشور دیگر از سال ۲۰۰۷ شروع به کاهش کرده است. این همان سالی است که شرکت اپل اولین آیفون را روانه بازار کرد. همزمانی این دو رویداد سال هاست سوالات زیادی را برای محققان ایجاد کرده است. اکنون دو مقاله دانشگاهی جدید استدلال می کنند این همزمانی تصادفی نبوده است.
کتلین مایرز استاد اقتصاد و ازیکیل هوپر دانشجوی او از کالج میدلبری فرضیه خود را بر پایه یک ویژگی ساختاری بنا کرده اند. نسل اول آیفون تنها روی شبکه مخابراتی AT&T کار می کرد. شهرستان هایی با پوشش قوی این شبکه دسترسی زودهنگامی به گوشی هوشمند داشتند. اما مناطق بدون این پوشش تا حد زیادی از آن بی بهره بودند. با مقایسه داده های باروری میان این دو گروه محققان به این نتیجه رسیدند که دسترسی به آیفون عامل نیمی از کاهش نرخ زادولد در ایالات متحده بین سال های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ بوده است. بیشترین تأثیر در گروه سنی ۱۵ تا ۲۴ سال دیده شده است.
محققان در توضیح دلایل این کاهش به مواردی مانند دور شدن از معاشرت های حضوری و دسترسی بیشتر به محتواهای بزرگسالانه و آگاهی بهتر از روش های پیشگیری از بارداری اشاره می کنند.
یک مطالعه مجزا نیز نگاه گسترده تری به این موضوع داشته است. هرنان موسکوسو بوئدو استاد اقتصاد دانشگاه سینسیناتی و نیتن هاجسون دانشجوی دکترا داده های بانک جهانی شامل ۱۲۸ کشور را بررسی کرده اند. آنها متوجه شدند با فراگیر شدن گوشی های هوشمند نرخ باروری نوجوانان بدون در نظر گرفتن تفاوت در سیستم های بهداشتی و مذهب یا شرایط اقتصادی به شدت کاهش یافته است. در ایالات متحده نیز شهرستان هایی که سرعت پهنای باند و پوشش شبکه ۴ جی بالاتری داشته اند با افت شدیدتری در نرخ زادولد نوجوانان مواجه شدند.
با این حال این تحقیقات هنوز به بحث اصلی پایان نداده اند. تئودور جویس اقتصاددان کالج باروک اشاره می کند نرخ زادولد نوجوانان حتی پیش از سال ۲۰۰۷ نیز در حال کاهش بوده است. او می گوید فرضیه تأثیر گوشی های هوشمند اگرچه محتمل است اما همچنان اثبات نشده باقی مانده است.
این مطالعات در زمانی منتشر شده اند که دولت ها در ایالات متحده و اروپا و شرق آسیا با پیامدهای اقتصادی بلندمدت کاهش جمعیت دست و پنجه نرم می کنند. اگر گوشی های هوشمند یک محرک جدی در این زمینه باشند واکنش های سیاستی به آن بسیار پیچیده خواهد بود. چرا که برخلاف رکود اقتصادی یا هزینه های مسکن میزان زمان استفاده از صفحه نمایش چیزی نیست که قانون گذاران بتوانند به راحتی با تصویب قانون آن را کنترل کنند.
