●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین: جنگلهای هیرکانی مازندران در منطقه گاوزنمحله بندپی شرقی شهرستان بابل، میزبان درختی باشکوه از گونه بلندمازو (Quercus castaneifolia) هستند که قرنهاست استواری و سربلندی خود را حفظ کرده است. این درخت نه تنها یکی از ارزشمندترین گونههای بومی جنگلهای هیرکانی به شمار میرود، بلکه نمادی از پایداری، اصالت و شکوه طبیعت ایران است.
گونههای مختلفی از درخت بلوط در ایران وجود دارد. در جنگلهای هیرکانی چهار نوع اصلی از این درخت دیده میشود: کر مازو، بلند مازو، اوری و سفید مازو. کر مازو (Quereus atropatana) درختی است متوسط با تاج تقریباً مخروطی که گاهی به صورت درختچه دیده میشود و اغلب در ارتفاعات کم و مناطق جلگهای رشد میکند. بلند مازو (Quercus castoneifolia) درختی بلندقامت است که ارتفاع آن به ۴۰ متر بالغ میشود و در درختان کهنسال، گورچههایی در پایین تنه ظاهر میشود که مقطع آن را سینوسی شکل میسازد. درخت اوری (Quercus macranthera) مخصوص ارتفاعات بالا و مرزهای فوقانی جنگلهای خزر است و سفید مازو (Quercus petraea) نیز درختی بزرگ با شاخههای خزی و جوانههای صاف و قهوهای روشن است.
به گزارش ایسنا؛ بلوط به عنوان نماد تابآوری ایران، نمایانگر قدرت و استقامت در برابر چالشهاست. این درخت با عمر طولانی و توانایی سازگاری با شرایط سخت اقلیمی، به عنوان نمادی از پایداری فرهنگی و طبیعی ایرانیان شناخته میشود. ریشههای عمیق آن نشاندهندهٔ ارتباط انسان با زمین و طبیعت است و برگهایش به عنوان نشانهای از زندگی و تجدید حیات تلقی میشوند. به همین دلیل بلوط نه تنها نماد قدرت، بلکه نمایانگر امید و تجدید نیز به شمار میآید.
بر اساس اطلاعات اداره کل منابع طبیعی استان مازندران، بلوط کهنسال مازندرانی حدود ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ سال قدمت دارد. قامت بلند آن با ارتفاعی نزدیک به ۶۲ متر، قطر تنهای حدود ۵.۶ متر و گسترهٔ تاجی نزدیک به ۸۰۰ مترمربع، آن را در زمرهٔ شاخصترین و مرتفعترین درختان بلوط کشور قرار داده است. اهمیت این میراث طبیعی تنها به ابعاد و قدمت آن محدود نمیشود. این درخت کهنسال ذخیرهای ارزشمند از تنوع ژنتیکی جنگلهای هیرکانی و زیستگاهی برای گونههای متعدد گیاهی و جانوری است و نقشی مهم در پایداری اکوسیستم این جنگلهای باستانی ایفا میکند.
در راستای صیانت از این گنجینهٔ طبیعی، این درخت ارزشمند در مهرماه سال ۱۳۹۸ به عنوان اثر طبیعی ملی به ثبت رسید تا حفاظت از آن گامی مؤثر در پاسداری از میراث طبیعی کشور باشد.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین
