●آتشسوزی در ستارخان؛ ۸ مصدوم شامل ۷ زن و یک مرد ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | رایگان شدن مترو در روزهای اخیر و در فضای پس از جنگ، موجب اظهارنظرها و واکنشهای متفاوت شده است. گروهی بر این باورهستند این اقدام در شرایطی که کشور برای جبران خسارتها و بازسازی واحدهای آسیبدیده از جنگ به منابع مالی و اولویتبندی دقیق هزینهها نیاز دارد، رایگان کردن مترو اقدامی غیرضروری است و میتواند تمرکز مدیریتی و منابع لازم برای پیشبرد امور بازسازی را تحت الشعاع قرار دهد یا حتی اجرای برخی پروژههای ضروری را با تأخیر مواجه کند. از سوی دیگر گروهی نیز معتقدند رایگان شدن مترو میتواند مشوق مهمی برای افزایش سهم حملونقل عمومی باشد، موضوعی که در شرایط همزمانی بحرانها اهمیت بیشتری پیدا میکند، چراکه استفاده از مترو میتواند بخشی از تقاضای سفرهای شهری را از خودروهای شخصی را کاهش دهد و در نتیجه مصرف بنزین را کمتر میکند که در شرایط کنونی کشور ومشکلات تأمین بنزین با توجه به کسری بودجه و همچنین مشکلات حملونقل تجاری و محاصره دریایی و... مطلوب تلقی میشود. اما برخی از افراد نیز با مطرحکردن برخی شائبههای سیاسی، زمانبندی این تصمیم را محل پرسش میدانند و معتقدند همزمانی آن با ابهام در زمان انتخابات شوراها و تأخیرهای احتمالی میتواند بهعنوان رویکردی تبلیغاتی تفسیر شود. در همین چارچوب، با پرویز سروری، نایبرئیس شورای شهر تهران گفتوگو کردهایم که میخوانید:
شرایط فعلی تهران از نظر ترافیک و آلودگی هوا نگرانکننده است و قطعاً ادامه این شرایط برای همگان دشوار است و همواره تأکید بر این بوده که باید اقدماتی صورت گیرد. از این رو و به دلایل توجه به مسائل زیست محیطی و... باید مشوقهایی برای افزایش استفاده از ناوگان عمومی در نظر گرفته شود. سیاستهای ما در حوزه حملونقل تنها به جابهجایی محدود نمیشود، بلکه کاهش آلودگی هوا، آلودگی صوتی و افزایش رفاه شهروندان را نیز دنبال میکند. در این راستا در سالهای اخیر برنامه گستردهای برای نوسازی و توسعه ناوگان اجرا شده است. تعداد واگنهای خریداریشده در این دوره با مجموع خریدهای چند دهه گذشته قابل مقایسه است. علاوه بر آن اتوبوسهای برقی و دیزلی جدید به ناوگان افزوده شدهاند و اتوبوسهای با ظرفیت بالاتر نیز در مسیر ورود به شهر قرار دارند در حقیقت این اقدامات بخشی از یک تحول گسترده در حوزه حملونقل عمومی محسوب میشود.
این ادعاها تازگی ندارد و بارها مطرح شده است. در حقیقت واقعیت این است که برنامههای مربوط به توسعه خدمات حملونقل عمومی مدتها پیش از مطرح شدن هرگونه بحث انتخاباتی در دستور کار مدیریت شهری قرار گرفته بود. حتی اکنون نیز زمان برگزاری انتخابات مشخص نیست و تعیین آن تابع شرایط و ضوابط قانونی است. بنابراین نسبت دادن این اقدامات به رقابتهای انتخاباتی، تحلیلی نادرست از روند تصمیمگیریهای شهری است و چنین اظهارنظرهایی نمی تواند بر روند اجرای برنامههای مدیریت شهری تأثیر بگذارد. چون اگر قرار باشد هر اقدام خدماتی با نگاه سیاسی تفسیر شود، عملاً باید فعالیتهای اجرایی را متوقف کرد. مسئولان شهری موظف هستند وظایف خود را انجام دهند و نمیتوان به دلیل برخی برداشتهای سیاسی، ارائه خدمات به شهروندان را به تعویق انداخت. ما خود را متعهد به اجرای برنامههایی میدانیم که به نفع مردم باشد.
به نظر من این نوع نگاه باعث میشود هر اقدام مثبتی از دریچه رقابتهای سیاسی دیده شود. حالا اگر اتوبوس جدید وارد ناوگان شود یا پروژهای به بهرهبرداری برسد، عدهای آن را انتخاباتی تلقی میکنند، در حالیکه مدیریت شهری نمیتواند منتظر زمانبندیهای سیاسی بماند و همه پروژهها و خدمات به بهانه جلوگیری از چنین برداشتهایی متوقف شود، چرا که قطعاً در نهایت به ضرر شهر و شهروندان تمام خواهد شد. برنامهریزیها در این باره و بسیاری از پروژههای دیگر از قبل انجام شده که با تعویق انتخابات شورای شهر و... نیز همزمان شده است. به همین دلیل به نظر میرسد برخی افراد همه مسائل را با ملاحظات سیاسی تحلیل میکنند. در حالیکه وظیفه اصلی شورای شهر و مدیریت شهری، خدمترسانی و پاسخگویی به مطالبات شهروندان است. ما براساس تعهدی که به مردم دادهایم عمل میکنیم و اجازه نمیدهیم نگاههای جناحی مانع اجرای برنامههای ضروری شهر شود.
هیچ سیاستی خالی از چالش نیست و طبیعی است که هر تصمیمی در کنار مزایا، پیامدهایی نیز داشته باشد. آنچه اهمیت دارد این است که دستاوردهای مثبت بر آثار منفی احتمالی غلبه کند. هدف اصلی ما ارتقای سطح رفاه عمومی و افزایش رضایت شهروندان است و در صورت بروز مشکلات، تلاش میکنیم با اصلاح فرآیندها آنها را برطرف کنیم. هدف نهایی ما ایجاد یک شبکه یکپارچه و کارآمد شامل مترو، اتوبوس، تاکسی و سایر وسایل حملونقل پاک است تا شهروندان بتوانند با اطمینان و سهولت بیشتری از حملونقل عمومی استفاده کنند. هرچه روند تأمین تجهیزات و توسعه زیرساختها سرعت بیشتری بگیرد، امکان تحقق این هدف نیز سریعتر فراهم خواهد شد. در این راستا میتوان با قاطعیت اعلام کنیم که حجم واگنهایی که در دوره فعلی مدیریت شهری برای مترو تأمین و خریداری شده از نظر میزان با مجموع خریدهای انجامشده در دو تا دو و نیم دهه گذشته قابل مقایسه است. همچنین بخشی از قطارهای سفارش دادهشده در آستانه انتقال قرار داشته و احتمالاً نخستین رام زمانی وارد مرحله حمل دریایی شده بود که همزمان آغاز جنگ، روند جابهجایی و ورود آن را تحت تأثیر قرار داد. در حوزه اتوبوسرانی نیز باید گفت که بیش از دو هزار دستگاه اتوبوس با ترکیبی از مدلهای برقی و دیزلی به شبکه حملونقل شهری افزوده شده است و علاوهن بر این برنامه ریزیهایی برای برای ورود اتوبوسهای مفصل با طول بالا، در قالب مدلهای دوکابین و سهکابی، به عنوان گام بعدی توسعه ناوگان انجام شده است که به عنوان یک تغییر کم سابقه در حوزه حملونقل عمومی محسوب میشود که قرار است هم به افزایش توان جابهجایی شهر کمک کند و هم زمینه را برای گرایش بیشتر شهروندان به استفاده از مترو و اتوبوس فراهم کند.
