●آتشسوزی در ستارخان؛ ۸ مصدوم شامل ۷ زن و یک مرد ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | تنگه هرمز یکی از مهمترین نقاط استراتژیک دنیا محسوب میشود که در طول جنگ رمضان و پس از آنکه سرلشکر شهید تنگستانی فرمان انسداد آن را صادر کرد تبدیل به مرکز توجه دنیا شده است، چرا که نبض انرژی جهان در این تنگه میزد و اکنون ایران کنترل و مدیریت آن را در دست گرفته است و چالشهای عمیق و جدی در حوزه انرژی به ویژه نفت برای دنیا در نتیجه مسدود شده و مدیریت هوشمند تنگه هرمز پدید آمده است.
در ابتدای جنگ و پس از آنکه همه منتظر بودند تا ایران تنگه هرمز را مسدود کند و با مدیریت آن در حقیقت مدیریت انرژی و به ویژه نفت جهان را در دست بگیرند آمریکاییها و برخی متحدان آنها مدعی بودند کنترل ایران بر تنگه هرمز مشکلی برای تأمین انرژی و نفت دنیا به وجود نخواهد آورد، اما از همان ابتدای انسداد تنگه هرمز و مدیریت ایران بر آن شاهد بودیم که چالشهای جدی در حوزه نفت و انرژی برای جهان پدید آمد.
در همین راستایی گفتوگویی با عباس مقتدایی، نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی داشتهایم که در ادامه آمده است.
از ابتدای کنترل ایران بر تنگه هرمز برخی کشورها گمان میکردند که نفت آمریکا جای صادرات نفت و انرژی در خاورمیانه را خواهد گرفت، به نظر شما به چه علتی این موضوع محقق نشده است و آمریکا برای حل این مشکل باید خواستههای ایران در مذاکرات را قبول کند؟
نفت یک مبحث بسیار تخصصی است و اگر یک پالایشگاه نفتی در ونزوئلا وجود دارد نفتی که از آن استخراج میشود متناسب با آن صنعت شکل گرفته و مثلا نفت خام تحویلی پالایشگاهی در ونزوئلا اگر شبیه و از جنس یک پالایشگاه دیگر نباشد امکان جایگزینی آن وجود نخواهد داشت و ترکیبات نفت در استخراج مکانهای مختلف تفاوت دارد و در صنعت پالایش نفت این موضوع مهم است.
یا ده میلیون بشکه نفت اگر در جایی کم باشد اینطور نیست که بگوییم بهسادگی از جایی دیگر جایگزین خواهیم کرد، حتی آب هم اینطور نیست، آبی که برای کشاورزی مناسب است برای شرب مناسب نیست یا آب شوری که برای صنعتی ممکن است استفاده بشود در کشاورزی قابل استفاده نیست، شبیه این در مسأله نفت هم وجود دارد.
بنابراین آمریکاییها که ادعا میکردند ما نفت داریم و در ذخیرههای نفتی میتوانیم به دیگر کشورها کمک کنیم یا اینکه گفتند که آژانس بینالمللی انرژی که مربوط به نفت هست از ذخایر خود به دیگر کشورها ارائه کند، این به معنای این نیست که به راحتی امکان استفاده از نفتهای ذخیره وجود داشته باشد، ممکن است یک کشور اروپایی از ذخیره نفت خود برای مصارف خودش بتواند استفاده کند اما همین نفت برای مصارف یک کشور اروپایی دیگر کاربرد نداشته باشد.
پس بنابراین از همان ابتدا مشخص بود آنچه که آمریکاییها میگویند بیش از آنکه یک مبحث فنی برای دست اندرکاران نفت باشد بیشتر یک مبحث رسانهای برای افکار عمومی بود.
اگر فرض کنیم نفت آمریکا برای دیگر کشورها کارایی پیدا کند نتیجه چه خواهد بود؟
اگر چنین موضوعی را فرض کنیم که آمریکاییها نفت دارند و نفت آنها به درد دیگر پالایشگاهها و کشورها هم میخورد، سؤال اینجا است که چه مقدار میخواهند و میتوانند به بازار وارد کنند؟ اینجا در خاورمیانه وقتی 10 میلیون بشکه صادر میشد و دیگر صادر نخواهد شد یعنی اینکه هرچه زمان بگذرد تولید نفت و ذخیره سازی نفت آمریکا کاهش پیدا میکند و جایگزینی نیز وجود نخواهد داشت و همچنان عطش تقاضای نفت وجود دارد.
حتی اگر فرض کنیم نقل و انتقال نفت برای آنها فراهم شد باید به این نکته دقت داشت که هزینه و قیمت انتقال نفت از خلیج فارس با انتقال نفت از طریق ونزوئلا بسیار متفاوت است، یعنی یک افزایش قیمت و هزینه را هم در این انتقال نفت از مبدأ دیگری غیر از خلیج فارس وجود دارد.
حتی اگر مشکل انتقال نفت را هم حل کنند نابسامانیها و نگرانیهای موجود بورس نفت و قیمت جهانی نفت را تحت تأثیر قرار داده و الان شاهد هستیم آمریکاییها حدود بیش از 3 ماه است که تلاش میکنند که قیمت نفت را در یک بازهای نگه دارند اگرچه تا حدی موفق شدهاند اما هرچه زمان میگذرد فشاری که به آمریکاییها وارد میشود برای اینکه قیمت نفت را در یک بازهای بتوانند نگه دارند و تأمین منابع انرژی داشته باشند، هر لحظه آن یک بار و فشار فنی، مالی و عملیاتی برای آنها دارد و این یعنی دشمن به سمت ضعیفتر شدن میرود.
مهمترین دستاورد کشور در حوزه استراتژیک در جریان جنگ رمضان در مقابل دشمن آمریکایی صهیونی چه بوده است؟
الان دنیا نگاه میکند به دست ایرانیها و انتظام بخشی و مدیریت و کنترل تردد تنگه هرمز از سوی ایرانیها و همسایههای جنوبی کشور در خلیج فارس خیلی خوب این موضوع را متوجه شدهاند که اگر ملاحظه همسایه قویتر و بزرگتر خود را نکنند و اگر خویشتنداری ایرانیان را متوجه نشوند آن وقت اتفاقی خواهد افتاد که آنها به اجبار به زمانهای گذشته بازخواهند گشت، نه اینکه لازم باشد ما کاری انجام بدهیم بلکه به صورت خودکار این روند جغرافیایی و موقعیت جغرافیای سیاسی ایران آنها را تنبیه خواهد کرد.
ما هرگز بر طبل جنگ نکوبیدیم و برعکس ما طلایهدار صلح هستیم و اعلام کردهایم که ما اگر کاری انجام میدهیم همان دفاعی است که هموطنان میخواهند و به دوستانمان هم اعلام کردهایم که با آنها مدارا کردهایم و حتی با دشمنان هم مدارا داشتهایم اما این مدارا تاجایی است که دشمنان حرمتها را نگهدارند و خطایی از آنها سر نزند.
اکنون هم به کشورهای حاشیه خلیج فارس میگویم که شما به درآمد نفتی نیاز دارید، چرا پای بیگانگان را به اینجا باز کردید که اکنون نه تنها آنها برای شما ارزش و حرمتی قائل نیستند بلکه حرمت منطقه را از بین بردهاند و از شما میدوشند برای اینکه شما را ضعیف کنند و به شما احترامی نمیگذارند جز اینکه داشتههای شما را به تاراج ببرند.
نتیجه اینکه هرچه زمان میگذرد ایران و دست ایران پرتر شده و دشمنان ایران ضعیفتر میشوند حتی در زمینه تهاجمی و ملزومات نظامی هم اگر خود را تقویت کرده باشند آسیبپذیریهایی و نقاط ضعفی از آنها پیدا شده است که ایرانیها به واسطه همین نقاط ضعف میتوانند دشمن را سرجای خودش بنشانند.
