●ورود کمیسیون عمران مجلس به افزایش قیمت تاکسیهای اینترنتی ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | افزایش ناترازی بنزین در کشور، مسئلهای نیست که فقط منحصر به زمان جنگ باشد، بلکه با توجه به تحریمها و مشکلات پیش روی کشور برای تولید و واردات و نبود منابع ارزی، از مدتها پیش مدیریت دولت در این زمینه را با بحران مواجه کرده است. اما این چالش با توجه به حملات دشمن به برخی از پالایشگاهها و مشکل واردات و تأمین منابع ارزی برای این امر، این مشکلات را بیش از بیش سخت کرده است. به نظر میرسد در این شرایط بحران تنها راه ممکن برای برون رفت از این بحران، همراهی مردم در مدیریت مصرف بنزین در این روزها باشد تا با امیدواری به تغییر معادلات منطقه در حوزه سیاسی – امنیتی – اقتصادی شرایط بهتری را در این زمینه داشته باشیم . دراین باره با رمضانعلی سنگدوینی، نماینده مجلس شورای اسلامی گفتوگو کردهایم که در زیر میخوانید.
در حال حاضر با توجه به برآوردهای صورت گرفته شده، میزان مصرف روزانه بنزین در کشور در حال حاضر به حدود ۱۳۰ تا ۱۳۵ میلیون لیتر رسیده است درحالیکه ظرفیت تولید و تأمین بنزین در بهترین حالت بین ۱۱۰ تا ۱۱۵ میلیون لیتر در روز برآورد میشود، به این ترتیب، فاصلهای قابل توجه میان عرضه و تقاضا شکل گرفته که حدود ۲۰ میلیون لیتر در روز پیشبینی میشود و این اختلاف نشان میدهد که اگر روند مصرف به همین شکل ادامه پیدا کند، فشار بیشتری بر منابع کشور وارد خواهد شد. البته به گفته برخی بررسی های انجام شده در مجلس شورای اسلامی حتی میزان واقعی ناترازی حتی بیشتر از این ارقام است چون با توجه به حملات دشمن به برخی از پالایشگاه و زیرساختهای مرتبط با تولید بنزین، پیشبینی میشود که این میزان تولید حتی کمتر هم شود . بنابراین برآوردهای جدید نشان میدهد تولید روزانه ممکن است به حدود ۱۰۵ میلیون لیتر کاهش یافته باشد، در حالی که مصرف همچنان در محدوده ۱۳۵ میلیون لیتر باقی میماند یا حتی بیشتر هم میشود و در نتیجه در چنین شرایطی، فاصله میان تولید و مصرف میتواند به حدود ۳۰ میلیون لیتر در روز برسد.
خب در حقیقت وضعیت حال حاضر باعث شده موضوع مدیریت مصرف بیش از گذشته در دستور کار قرار گیرد، چراکه مسئولان حوزه انرژی معتقدند در کوتاهمدت امکان افزایش چشمگیر ظرفیت تولید وجود ندارد، چون در هر حال توسعه پالایشگاهها یا افزایش تولید فرآوردههای نفتی نیازمند سرمایهگذاری، زمان و بازسازی برخی تجهیزات است، از این رو، راهکاری که میتواند سریعتر اثرگذار باشد، کنترل و کاهش مصرف در سطح جامعه است. در این زمینه، بحثهایی درباره اجرای سیاستهای جدید برای مدیریت مصرف بنزین مطرح شده است. یکی از پیشنهادها این است که بدون افزایش قیمت سوخت، از ظرفیت مشارکت عمومی برای کاهش مصرف استفاده شود، چون در حقیقت هدف این است که شهروندان با تغییر رفتار مصرفی خود، سهمی در کاهش فشار بر منابع انرژی داشته باشند.
در حال حاضر خیر اما باورها بر این است که اگر هر خانوار دارای خودرو تنها مقدار اندکی از مصرف روزانه خود را کاهش دهد، مجموع این کاهش میتواند رقم قابل توجهی باشد. برای مثال، اگر هر خانواده به طور میانگین یک لیتر کمتر بنزین مصرف کند در مقیاس ملی ممکن است حدود ۲۰ میلیون لیتر صرفهجویی در روز ایجاد شود که چنین رقمی میتواند بخش مهمی از شکاف میان تولید و مصرف را جبران کند. در این راستا نمایندگان مجلس معتقدند جامعه ایران در شرایط حساس توانایی همراهی با سیاستهای صرفهجویانه را دارد
بله، ما بر این باور هستیم که در شرایطی که کشور با بحران یا فشارهای خارجی مواجه بوده، مردم آمادگی نشان دادهاند که با کاهش مصرف یا تغییر رفتارهای روزمره به مدیریت منابع کمک کنند. بنابراین معتقدیم که حمایت مردم از حاکمیت فقط با حضور در خیابانها محدود نمی شود بلکه حتی پا را از این فراتر گذاشته و میگوییم که صرفهجویی در مصرف انرژی تنها به بنزین محدود نمیشود، بلکه بر این اعتقاد هستیم که در شرایط فعلی باید در تمام حوزهها، از مصرف انرژی گرفته تا استفاده از کالاهای اساسی، رویکردی مبتنی بر مدیریت منابع در پیش گرفته شود. قطعاً کاهش مصرفهای غیرضروری میتواند به پایداری اقتصادی و کاهش فشار بر زیرساختهای کشور کمک کند.
خیر، در حال حاضر هیچ تصمیمی در این زمینه گرفته نشده است و سیاستهای پیشنهادی لزوماً به معنای کاهش رسمی سهمیه سوخت یا اعمال محدودیتهای شدید نیست، بلکه طرحها بر پایه مشارکت داوطلبانه مردم طراحی شدهاند. به عنوان نمونه، این امکان مطرح شده که خانوارها بتوانند اعلام کنند قصد دارند مصرف سوخت خود را مدیریت کنند و در ازای آن از مزایایی برخوردار شوند، مسلماً این شیوه میتواند نوعی انگیزه اقتصادی برای کاهش مصرف ایجاد کند. در حقیقت در شرایط حال حاضر مدیریت مصرف بهترین گزینه ای است که میشود با همکاری مردم آن را اجرا کرد، چراکه تجربههای گذشته نیز نشان داده که مدیریت مصرف میتواند نتایج قابل توجهی به همراه داشته باشد. گزارشهایی از شرکتهای مرتبط با حوزه انرژی حاکی از آن است که در سال گذشته با اجرای برخی برنامههای کنترلی در حوزه مصرف گازوئیل، حدود یک میلیارد دلار صرفهجویی برای کشور حاصل شده است. چنین نتایجی نشان میدهد که تغییر الگوی مصرف میتواند تأثیر مستقیم بر کاهش هزینهها و بهبود تراز انرژی داشته باشد.
