●هدف ایرانخودرو؛ افزایش داخلیسازی [اینووی] به ۶۰ درصد در یک سال ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
جریان آنلاین | اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه کشورمان امروز چهارشنبه 26 فروردین 1405 در نشست خبری در پاسخ به این پرسش که «طبق اظهارات معاون رئیسجمهور آمریکا، ایران شرط نهایی آمریکا را در مذاکرات قبلی قبول نکرده است؟ اگر دوباره تصمیم برای مذاکرات بعدی گرفته شود و آن شرط مطرح شود، واکنش تیم مذاکرهکننده ما چه خواهد بود؟ و اینکه آیا برای آن ده بند پیشنهادی اصلاحاتی در نظر گرفته شده یا همان بندها قرار است مطرح شود؟» گفت: ما وارد مذاکره نمیشویم که شرطهای آمریکا را بپذیریم. ملاک ما منافع و حقوق ملت ایران است. اگر مذاکرهای بر این اساس باشد که شرط یک طرف بر طرف دیگر تحمیل شود، این اسمش مذاکره نیست؛ این اسمش دیکته و تحمیل است و جمهوری اسلامی ایران و ملت ایران هیچوقت چنین تحمیل و دیکتهای را نمیپذیرند.
سخنگوی وزارت خارجه همچنین در پاسخ به این پرسش که «معاون رئیس جمهور آمریکا در کنفرانس خبری بعد از مذاکرات اسلامآباد گفت که با اینکه با ایران به توافق نرسیدهایم، ولی پیشنهادات ساده و کلی به ایران ارائه دادهاند که بیشتر بررسی شود. آیا این ادعا را تأیید میکنید؟» تصریح کرد: ما یک بسته دهبندی داشتیم که به نوعی در واکنش به طرح موسوم به ۱۵ بندی آنها ارائه شد. مواضع ما در همه مباحث و موضوعاتی که محور مذاکره بود، اعم از هستهای، رفع تحریم، جبران خسارت و توقف جنگ، خیلی روشن در این بسته دهبندی مطرح شده بود.
وی ادامه داد: طبیعی است که در هر مذاکره و گفتوگویی، طرفین دیدگاههای خودشان را در تبادل نظرها مطرح کنند. اتفاقی که در اسلامآباد افتاد این بود که دیدگاههای طرف آمریکایی مطرح شد و متقابلاً ما هم دیدگاههای خودمان را در مورد مسائل و ملاحظاتی که آنها داشتند، بیان کردیم. اینکه طرف آمریکایی بخواهد به ما بستهای را پیشنهاد بدهد و انتظار داشته باشد که ایران بیکموکاست آنها را بپذیرد، قطعاً هم خودشان میدانند شدنی نیست و هم اینکه اساساً با منطق مذاکره و گفتوگو ناسازگار است.
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به این پرسش که «آیا برای دور بعدی مذاکرات، زمان مشخصی تعیین شده یا نه؟ معاون رئیسجمهور آمریکا در نشست خبری بعد از پایان مذاکرات پاکستان اعلام کرد که طرحی روی میز گذاشته شده است. آیا این طرح کاملاً متفاوت از پیشنهاد دهبندی ایران است یا تکمیلی بر آن؟» گفت: پاسخ سؤال اول شما، خیر است.
وی ادامه داد: در مورد اینکه طرح آمریکا چه تناسبی با پیشنهاد ۱۰بندی ایران دارد، بله، درباره برخی از موضوعاتی که ما پیشنهاد داده بودیم، آنها دیدگاههای خودشان را مطرح کردند که از نظر ما غیرمعقول و غیرواقعبینانه بود. خیلی صریح هم در همانجا نظراتمان را اعلام کردیم. موضوع جدیدی هم نبود و در مذاکرات قبلی نیز با مواضع ما در این خصوص آشنا بودند که عمدتاً هم همان بحث هستهای بوده است.
سخنگوی وزارت خارجه کشورمان به این پرسش که «وزیر خارجه طی روزهای اخیر تماسهای متعددی با همتایان خود در کشورهای منطقه از جمله پاکستان، ترکیه، قطر و کشورهای دیگر داشتند، از جمله مصر. آیا غیر از پاکستان، میان این سه کشور هم با ایران تبادل پیام انجام میشود و آیا ممکن است در مذاکرات بعدی یکی از این کشورها به مذاکرات بپیوندد؟» پاسخ داد: در حال حاضر، طبیعی است که کشورها با ما و همچنین با طرف آمریکایی صحبت کنند و از همه ظرفیتها و مساعی جمیله خود برای کاهش تنش استفاده کنند. اما تنها میانجیای که در حال حاضر تبادل پیام از طریق آن بین ایران و آمریکا صورت میگیرد، همان پاکستان است که خودتان هم در خبرها دیدهاید و از آن مطلع هستید.
سخنگوی وزارت خارجه همچنین در پاسخ به پرسشی درباره «مهمترین اختلاف نظری که در مذاکرات اسلام آباد میان ایران و آمریکا وجود داشت و اینکه آیا آمریکاییها آمادگی لازم برای دادن حقوق ایران، از جمله پرداخت غرامت و رفع کامل تحریمها را اعلام کرده بودند؟» گفت: شما ممکن است در ادبیات برخی از مقامهای آمریکایی، گزارههایی همچون آمادگی برای ارائه مشوقهای اقتصادی و باز کردن امکان مراودات اقتصادی با ایران را بشنوید؛ ولی میدانید که این موارد را نمیشود باور کرد.
به گزارش ایرنا، بقائی با اشاره به اینکه ما در اسلامآباد بر اساس بسته پیشنهادی دهبندی، دیدگاههایمان را به تفصیل در مورد هر یک از اجزای آن ده بند (هستهای، رفع تحریم، جبران خسارت) مطرح کردیم، گفت: یکی از موضوعاتی که طرف آمریکایی کماکان بر آن پافشاری میکند، بحث هستهای است؛ آن هم به صورت یکسویه و یکطرفه که از طرف ما قابل پذیرش نیست. این یکی از موضوعاتی است یا عمدهترین موضوعی است که همچنان باید در موردش گفتگو صورت بگیرد.
