●پیرمردهای سیاسی که از پیشرفت کشور عقب ماندهاند عمله دشمن نشوند/دشمن به دنبال ایجاد التهابات فکری در کشور است ●راه برون رفت از ناترازی انرژی خروج از مصرف سوخت فسیلی است ●پایان زودهنگام یک تفاهمنامه/ هنوز زمانی برای مذاکرات هست ●افتتاح ۱۱ هزار و ۷۳۳ پروژه و گسترش حمایتهای بیمهای/ اجرای طرح های خانواده محور ●سردار شکارچی: تکرار حماقتهای آمریکا ضربات کوبندهتر ایران را به دنبال دارد
به گزارش جریان آنلاین ؛ امیرهوشنگ جزیزاده در هفتم اردیبهشتماه ۱۳۱۲ در اصفهان چشم به جهان گشود. استعداد و علاقه او به هنر از دوران کودکی نمایان بود و تحصیلات هنری خود را در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان آغاز کرد.
وی برای تکمیل دانش و مهارتهای خود با استفاده از بورس تحصیلی به انگلستان سفر کرد و پس از بازگشت به ایران، سالها در زمینه آموزش مینیاتور، طراحی فرش و تذهیب فعالیت نمود و نسلهای پرشماری از هنرمندان معاصر را پرورش داد.
آثار این استاد فقید، تلفیقی از سنتهای اصیل نگارگری ایرانی و نوآوریهای شخصی با نگاهی معاصر بود. او بر این باور بود که هنر واقعی باید حامل پیام، روح و تجربه زیست شده هنرمند باشد و نه تقلیدی صرف از شیوههای پیشین. این دیدگاه باعث شد آثار او در داخل و خارج از ایران موردتوجه قرار گیرد و نامش بهعنوان یکی از چهرههای تأثیرگذار هنر نگارگری ایران ثبت شود.
در مراسم بزرگداشتی که چندی پیش برای بزرگداشت استاد جزیزاده در اصفهان برگزار شد کتاب نفیس «کمال حسن» شامل گزیدهای از آثارش رونمایی و مستند «بهای عشق» که روایتگر زندگی هنری او است به نمایش درآمد. این مراسم نشاندهنده جایگاه رفیع او بهعنوان نمادی از پیوند هنر، تجربه و عشق به زیبایی بود.
میراث هنری استاد جزیزاده تنها به آثار بهجامانده محدود نمیشود؛ این استاد فرهیخته با صبر و فروتنی، نهتنها فنون هنری را به شاگردانش آموخت، بلکه بینش خلاق و روح هنر را نیز در آنان پرورش داد. بسیاری از هنرمندان امروز وامدار تعالیم و نگاه ژرف این استاد بزرگ هستند.
