به گزارش جریان آنلاین (/)؛ پژوهشگران این منظومه را که PSR J1856−0039 نام دارد نخستین بار در اردیبهشت ۱۳۹۹ شناسایی کردند. بررسی‌های بعدی نشان داد این جرم یک منظومه دوتایی از دو ستاره نوترونی است. یکی از این ستاره‌ها تپ‌اختر است و پالس‌های رادیویی منظمی منتشر می‌کند.
تیم پژوهشی بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ این منظومه را در ۱۷ نوبت رصد کرد و در مجموع ۲۵۳ اندازه‌گیری از زمان رسیدن پالس‌ها انجام داد. این داده‌ها به دانشمندان امکان داد تا حرکت مداری ستاره‌ها را با دقت بالا بررسی کنند.
دوره مداری این جفت ستاره تنها ۲.۳۶ ساعت است و همین ویژگی آن را به یکی از فشرده‌ترین منظومه‌های شناخته‌شده ستاره‌های نوترونی تبدیل می‌کند. بر پایه محاسبات دانشمندان دوره مداری این منظومه به مرور زمان کوتاه‌تر می‌شود. پژوهشگران این کاهش را با پیش‌بینی‌های نسبیت عام اینشتین سازگار یافته‌اند. بر اساس این نظریه ستاره‌های پرجرم در حال گردش امواج گرانشی تولید می‌کنند و با از دست دادن انرژی به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند.
برآورد شده است که دو ستاره این منظومه حدود ۸۲ میلیون سال دیگر با یکدیگر ادغام شوند. سرنوشت نهایی این ادغام هنوز قطعی نیست اما احتمال دارد به شکل‌گیری یک ستاره نوترونی پرجرم یا در نهایت یک سیاه‌چاله منجر شود.
جرم پایین این منظومه برای ستاره‌شناسان اهمیت زیادی دارد زیرا می‌تواند به درک بهتر چگونگی شکل‌گیری ستاره‌های نوترونی و تحول منظومه‌های دوتایی کمک کند.
پژوهشگران قصد دارند رصد این منظومه را حدود یک دهه ادامه دهند تا اثرات نسبیتی بیشتری را اندازه‌گیری کنند و اطلاعات تازه‌ای درباره ماده فوق‌چگال به دست آورند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)