پرکردن دندان با آمالگام؛ از مزایا تا معایب آن

جریان آنلاین (/)| سلامت دهان و دندان از مهم‌ترین دغدغه‌های عمومی است و پوسیدگی دندان یکی از شایع‌ترین مشکلاتی به شمار می‌رود که افراد را به مطب‌های دندانپزشکی می‌کشاند. یکی از روش‌های سنتی و رایج برای درمان این مشکل، پرکردن دندان با آمالگام است؛ ماده‌ای فلزی که بیش از ۱۵۰ سال است در دندانپزشکی استفاده می‌شود و ترکیبی از جیوه، نقره، قلع، مس و روی است.
آمالگام به دلیل دوام بالا، مقاومت در برابر فشارهای جویدن و هزینه پایین، همچنان در بسیاری از کشورها از جمله ایران کاربرد دارد. این ماده می‌تواند تا ۱۰ تا ۱۵ سال عمر کند و به‌ویژه برای دندان‌های خلفی مناسب است. سرعت بالای قرارگیری و عدم نیاز به تجهیزات پیشرفته نیز از مزایای آن محسوب می‌شود.
با این حال آمالگام معایبی نیز دارد. ظاهر فلزی و خاکستری آن با رنگ طبیعی دندان هماهنگ نیست و برای دندان‌های جلویی مناسب نیست. حساسیت به تغییرات دما، احتمال واکنش آلرژیک به جیوه و نگرانی‌های مربوط به اثرات بلندمدت جیوه بر سلامت از جمله چالش‌های مطرح هستند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که آمالگام پس از سال‌ها ممکن است منبسط شود و ترک‌خوردگی دندان یا نشت باکتری‌ها را به دنبال داشته باشد.
جایگزین‌های نوین مانند کامپوزیت‌های رزینی و سرامیک‌ها با زیبایی بیشتر و هماهنگی رنگی با دندان، محبوبیت رو به رشدی دارند، هرچند هزینه بالاتر و دوام کمتر نسبت به آمالگام از محدودیت‌های آن‌هاست.
مهر آورده است بر اساس آمار وزارت بهداشت ایران، بیش از ۴۰ درصد ترمیم‌های دندان همچنان با آمالگام انجام می‌شود، اما تقاضا برای مواد سفید در سال‌های اخیر افزایش یافته است. در سطح جهانی نیز برخی کشورها مانند اعضای اتحادیه اروپا استفاده از آمالگام را برای کودکان و زنان باردار محدود کرده‌اند.
آمالگام با وجود مزایای اقتصادی و دوام بالا، همچنان گزینه‌ای مهم در درمان پوسیدگی است، اما نگرانی‌های مربوط به زیبایی، حساسیت‌ها و اثرات احتمالی جیوه باعث شده جایگزین‌های جدید بیشتر مورد توجه قرار گیرند. انتخاب بهترین روش نیازمند مشورت با دندانپزشک و توجه به شرایط فردی بیمار است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین  (/)