جریان آنلاین (/) | اظهارات اخیر وزیر آموزشوپرورش درباره نفی موسیقی در مدارس و حادثه خشونتآمیز یک معلم علیه دانشآموز در ظاهر دو موضوع جداگانهاند اما در واقع ریشه مشترکی دارند بیتوجهی به نیازهای روانی و اجتماعی دانشآموزان و ضعف در مهارتهای ارتباطی و تربیتی در نظام آموزشی.
مدرسه باید محیطی امن و پرنشاط برای یادگیری باشد. موسیقی و هنر، ابزارهایی برای تخلیه هیجانات، ایجاد همدلی و تقویت شادی جمعیاند. حذف آنها، فضای آموزشی را خشک و پرتنش میکند و زمینه بروز رفتارهای خشونتآمیز را افزایش میدهد. از سوی دیگر، خشونت معلم در کلاس نشاندهنده نبود آموزش کافی در مدیریت هیجان و ارتباط سالم با دانشآموزان است؛ وقتی معلم ابزارهای جایگزین برای کاهش فشار روانی ندارد، احتمال واکنشهای آسیبزا بیشتر میشود.
این دو روند در نهایت به یک نتیجه مشترک میرسند: افزایش اضطراب، بیاعتمادی و آسیبهای بلندمدت در شخصیت و آینده تحصیلی دانشآموزان. اگر سیاستهای آموزشی به جای توجه به نیازهای نسلی، بر محدودیت و انکار شادی و هنر متمرکز شوند، چرخهای از آسیبهای روانی و اجتماعی شکل خواهد گرفت که پیامدهای آن تنها به مدرسه محدود نمیماند، بلکه جامعه را نیز درگیر میکند.
برخورد جدی با خشونت در مدارس و بازنگری در سیاستهای فرهنگی و آموزشی، ضرورتی فوری است. تنها با ایجاد محیطی امن، شاد و خلاق میتوان اعتماد خانوادهها و دانشآموزان را به نظام آموزشی بازگرداند و آیندهای سالمتر برای نسلهای بعدی رقم زد.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)