نامه افشاگرانه پرستاران رشت به وزیر بهداشت؛ آیا وقت شنیدن صدای کادر درمان نرسیده است؟

نویسنده: صدیقه فتاحی | انتشار : 1405/06/23 14:49:53
نامه افشاگرانه پرستاران رشت به وزیر بهداشت؛  آیا وقت شنیدن صدای کادر درمان نرسیده است؟

جریان آنلاین (/) | صبح نوزدهم شهریور ۱۴۰۵ نامه‌ جمعی از پرستاران رشت خطاب به وزیر بهداشت و مسئولان در فضای مجازی منتشر شد که بازتاب گسترده‌ای داشت. این نامه که یک رسانه‌ محلی (گیل‌خبر) نیز آن را بازنشر کرد، حاوی انتقاد شدید پرستاران از وضعیت پرداخت‌ها، اضافه‌کاری‌های اجباری، تعرفه‌های پرستاری و نابرابری‌های شغلی میان بیمارستان‌های دولتی و خصوصی است و خواستار رسیدگی جدی به این مطالبات شده‌اند.

متن کامل نامه به شرح زیر است که می‌خوانید:

هر وقت که حرف از بیمار و مراقبت باشد، یک پای ثابت کار، پرستاران هستند؛ اما هر وقت که حرف از مطالبه کادر درمان می‌شود، ناعادلانه‌ترین پرداخت‌ها سهم پرستاران است! بی‌شک یک نگاه سطحی، اما دقیق به فیش‌های حقوقی و پرداخت‌ها، گواه این مطلب خواهد بود!

در این خصوص سؤالات متعددی را می‌توان متصور شد! چرا یک پرستار در بیمارستان دولتی، علی‌رغم گذراندن خوان‌های متعدد، مانند شیفت‌های شب اجباری، شیفت‌های لانگ اجباری، اضافه‌کاری‌های اجباری و بالای ۸۰ ساعت و حضور در ایام تعطیل، همه‌گیری‌ها، برف، سیل، زلزله و... باید مثل یک کارمند ساده حقوق بگیرد؟ و بعد همان پرستار که نمی‌تواند با حقوق کارمندی در یک بیمارستان دولتی امرار معاش کند، همزمان مجبور است در بیمارستان خصوصی با قرارداد کارگری شیفت بدهد!

و جالب ماجرا از اینجا آغاز می‌شود که همین پرستار با بیمه تأمین اجتماعی در بیمارستان دولتی، بیست میلیون و اندی و نهایتاً در سوابق بالای خدمتی، سی و اندی حقوق می‌گیرد و بعد همین پرستار در بیمارستان خصوصی با بیمه تأمین اجتماعی، بالغ بر ۴۰ میلیون فیش حقوقی دارد!

حالا جالب‌تر ماجرا جای دیگری است! آنجا که پرستار دولتی باید ۳۰ سال کار کند تا بازنشسته شود و حدود ۳۰ میلیون حقوق بگیرد، اما پرستار بیمارستان خصوصی با ۲۰ سال سابقه حدود ۵۰ میلیون تومان حقوق می‌گیرد!

یکی نیست بگوید چرا وقتی شرح وظایف پرستاران در هر دو بیمارستان بر اساس سرفصل‌های دانشگاهی و معین مشخص شده است، چرا یکی شده کارمند و دیگری کارگر؟! چرا یکی می‌تواند با ۲۰ سال خدمت بازنشسته شود و دیگری باید ۳۰ سال خدمت کند؟! چرا حقوق، ساعت اضافه‌کاری و پرداخت تعرفه‌ها علی‌رغم ارائه خدمات یکسان تفاوت فاحش دارد؟ چرا ساعت اضافه‌کاری و دریافتی پرسنل شرکتی با بقیه نیروها متفاوت است؟!

انگار کسی نمی‌داند همان‌طور که یک پزشک، پزشک است، یک پرستار هم پرستار است؛ نه کارمند و نه کارگر! و دیگر اینکه چرا این پرستار به‌اصطلاح کارمند یا کارگر، حقوق و دستمزدهایش این‌همه پایین است؟! به‌طوری که در برخی مواقع حتی از نیروهای خدمات، راننده و منشی سایر نهادهای دولتی نیز پایین‌تر دریافت می‌کند؟!

آقای مسئول! بگذار بگوییم حتی بیان این همه ناعدالتی هم حالمان را بد می‌کند، به‌طوری که در برخی مواقع شرایط برایمان غیرقابل تحمل می‌شود!

هیأت محترم وزیران! کاش وقت می‌گذاشتید نگاهی هم به تعرفه‌های خدمات و مراقبت پرستاری می‌انداختید! مگر نه اینکه این تعرفه‌ها برای ترمیم کاستی‌ها و عدالت در پرداخت برای پرستاران وضع شده بود؟ پس در حال حاضر تعرفه یک پرسنل اداری در ماه فروردین سال جاری با ۱۱ روز تعطیل و بدون حتی یک ساعت اضافه‌کار، مبلغی بیشتر از پرسنل بخش اورژانس با بیش از ۸۰ ساعت اضافه‌کار اجباری است؟!

تا کی قرار است با اجرای نادرست و غیرمنطقی قوانین، حقوق پرستاران نادیده گرفته شود؟ آقایان مسئول یکی بگوید چرا پرسنل فیکس شب که بیشترین فشار کاری را در مراکز درمانی متحمل می‌شوند، طبق این قانون کمترین دریافتی را دارند؟! شاید آن‌ها که قوانین را وضع می‌کنند یا شناخت درستی از وضعیت بیمارستان‌ها ندارند یا برایشان به‌صرفه نیست که به آن اهمیت بدهند!

مسئولان محترم! نگویید کدام بیمارستان؟ تا دلتان بخواهد اسم موجود است؛ فقط کمی بررسی کنید!

خانم‌ها و آقایان! مسئولان محترم لطفاً بگویید تا کی این موارد قرار است تکرار شود؟! لطفاً بگویید تا کی قرار است جایگاه پرستاری در حد حرف باقی بماند؟!

آقای نماینده، با شما هم هستیم تا کی قرار است فقط هنگام گرفتن رأی، جلسه با پرستاران یکی از علاقه‌مندی‌های شما باشد و بعد که رأی آوردید همه‌اش وعده و وعید بدهید؟ آیا عمر چند دوره نمایندگی کفاف بهبود وضعیت پرستاران را نمی‌داد؟ لطفاً بگویید چه موقع قرار است به داد پرستاران برسید؟!

کمی دقت کنید! تفاوت‌های فاحش پرداختی‌ها را ببینید! پرستاری ستون درمان است و خانه بی‌ستون زیاد پایدار نمی‌ماند!

مسئولان صنف! وقتی حقوق پرسنل معقول نباشد، اینکه بروید برای فلان هتل ۲۰ درصد تخفیف بگیرید، چه سود دارد؟! آیا هنوز وقت آن نرسیده است برای مشکلات و نشدنی‌های صنف پرستاری، یک راه‌حل مناسب پیدا کنید؟!

راستی دستتان درد نکند! حقوق و اضافه‌کار پرسنل خدمات و برخی از پرسنل شرکتی که حتی دیپلم هم ندارند، در بیمارستان‌ها از پرستاران هم بیشتر شد! دستتان درد نکند؛ روز پرستار به پرستاران ۷۰۰ هزار تومان هدیه دادید و کادر اداری برخی از ادارات ۵ تا ۷ میلیون هدیه مناسبتی دریافت کردند!

راستی چرا مالیات این تعرفه‌های کم و ناعادلانه که با تأخیر شش‌ماهه پرداخت می‌شود، این‌همه بالاست؟ البته مالیات از اضافه‌کارهای اجباری و بالای ۸۰ ساعت، فکر نکنیم خیر و برکت داشته باشد!

راستی پول لباس پرستاران چه شد؟ حق مهدکودک؟ عددش را نمی‌گوییم؛ بگذارید آبروداری کنیم و ناگفته بماند، چون حق یک ماه آن فقط در حد یک سرویس کرایه تاکسی آن هم رفت‌وبرگشت در یک مسیر درون‌شهری است!

کاش! کاش صف‌های طویل پرستاران را برای خروج از بیمارستان‌ها ببینید! مگر همین‌ها نبودند که در کرونا و جنگ در صف اول درمان ایستاده بودند؟ پس چرا آن‌ها دیگر تمایل به ماندگاری در بیمارستان‌ها ندارند؟!

لطفاً کمی درنگ کنید! بی‌شک افزایش رضایتمندی با آدم ناراضی منطقی به‌نظر نمی‌رسد. نه اینکه نخواهند! نه! نه! به گمانم به خاطر این است که شماها نتوانستید! آری، شماها نتوانستید!

آقای وزیر! آیا وقت آن نرسیده است صدای پرستاران را بشنوید؟

جمعی از پرستاران رشت

شهریور ۱۴۰۵

پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین