جریان آنلاین (/) | نامش برای دستگاه امنیتی رژیم پهلوی یک معمای لاینحل بود؛ مردی که نه تنها با اسلحه، بلکه با «هویتهای سیال» خود ساختار امنیتی شاه را به سخره گرفت.
شهید سید علی اندرزگو تربیتیافته مکتب فدائیان اسلام و هیئتهای موتلفه، نماد «مبارزه مسلحانه» در پیوند با «بینش فرهنگی» بود.
از نجاری تا ترور انقلابی
سید علی در سال ۱۳۱۸ در محله شوش تهران متولد شد. مسیر او از یک کارگاه نجاری و مسجد هرندی آغاز شد اما روح بیقرارش او را به کانون مبارزه کشاند. نقش او در ترور انقلابی حسنعلی منصور تنها یک مأموریت نظامی نبود؛ بلکه اعلام پایان دوران «کاپیتولاسیون» بود. او در آن عملیات نقش تعیینکننده «تمامکنندگی» را برعهده داشت تا مسیر تاریخ معاصر ایران تغییر کند.
اندرزگو استاد تغییر چهره و فرار از سایهها
اسناد ساواک به وضوح نشان میدهد که شاه شخصاً دستور بازداشت او را صادر کرده بود. اندرزگو اما با زیرکی تمام از مرزها گذشت به نجف رفت و دوباره به ایران بازگشت. او با نامهای مستعاری نظیر «شیخ عباس تهرانی»، «سید ابوالقاسم واسعی» و «ابوالحسن سپهرنیا» در قلب حوزه علمیه قم و مدارس علمیه تهران و مشهد زیست. ساواک هر بار که به او نزدیک میشد، با سایهای از یک انسانِ همیشه در سفر مواجه میگشت.
پایان یک اسطوره؛ نوزدهم رمضان
سرانجام پرونده ۱۹ سال تعقیب و گریز در مشهد بسته شد. در دوم شهریور ۱۳۵۷، کمینگاه ساواک در مشهد به آخرین ایستگاه او تبدیل شد اما اندرزگو حتی در لحظه شهادت نیز فاتح میدان بود. او با خوردن کاغذهای حاوی شماره تلفن همرزمانش و آغشته کردن مدارک به خون خود مانع شد تا ساواک به شبکه انقلابیون دسترسی پیدا کند.
شهید اندرزگو نه فقط با اسلحه که با استقامت بینظیر در «زندگی مخفی» توانست تا ماههای منتهی به پیروزی انقلاب، مشعل مبارزه را روشن نگه دارد. او رفت، اما میراث هوشیاری برابر دشمن را برای همیشه در حافظه تاریخی ملت ایران باقی گذاشت.
پایگاه خبری جریان / جریان آنلاین (/)