جریان آنلاین (/): سیزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ در لحظات پایانی شمارش معکوس لغو شد. اسپیسایکس اعلام کرد بخشی از موتورهای مرحله نخست طبق برنامه روشن نشدهاند و سامانه ایمنی، پرتاب را متوقف کرده است. اگرچه این اتفاق از نگاه عموم یک ناکامی به نظر میرسد، اما در پروژهای به پیچیدگی استارشیپ، لغو پرتاب اغلب بخشی از روند طبیعی توسعه است. این خبر بار دیگر نگاهها را به سامانهای جلب کرد که بسیاری آن را آینده صنعت پرتابهای فضایی میدانند.
استارشیپ با ارتفاع حدود ۱۲۳ متر، بلندترین موشک تاریخ است. جرم آن هنگام پرتاب به حدود ۵ هزار تن میرسد و از دو بخش بوستر سوپر هِوی و فضاپیمای استارشیپ تشکیل شده است. مرحله نخست آن به ۳۳ موتور رپتور مجهز است که با متان مایع و اکسیژن مایع کار میکنند و مجموع رانش آنها به حدود ۷۴ مگانیوتن میرسد که از هر سامانه پرتاب عملیاتی دیگری در تاریخ قدرتمندتر است. موتور رپتور از چرخه احتراق مرحلهای با جریان کامل استفاده میکند؛ طراحی که راندمان بالا، رانش زیاد و قابلیت استفاده مکرر را بهطور همزمان فراهم میکند.
برخلاف بسیاری از موشکهای مدرن که از آلیاژهای آلومینیوم یا کامپوزیتهای سبک ساخته میشوند، بدنه استارشیپ عمدتاً از فولاد ساخته شده است. این ماده ارزانتر است، در دماهای بسیار بالا مقاومت بیشتری دارد و برای ورود دوباره به جو زمین و حتی مأموریتهای آینده در مریخ گزینه مناسبی محسوب میشود. هدف اسپیسایکس در این موشک غولپیکر تنها بازیابی بوستر نیست؛ هر دو بخش سامانه باید پس از مأموریت دوباره قابل استفاده باشند. اگر این هدف بهطور کامل محقق شود، هزینه هر پرتاب میتواند نسبت به موشکهای یکبارمصرف دیگر به شکل چشمگیری کاهش یابد.
یکی از عجیبترین ایدههای مهندسی استارشیپ، استفاده از بازوهای مکانیکی برج پرتاب (مکازیلا) برای گرفتن بوستر هنگام بازگشت است. در صورت موفقیت کامل این روش، مرحله نخست بدون نیاز به فرود روی پایهها، مستقیماً برای آمادهسازی پرواز بعدی به سکوی پرتاب بازمیگردد. هنگام بازگشت از مدار، دمای سطح استارشیپ بسیار زیاد میشود و برای تحمل این شرایط، بدنه آن با هزاران کاشی سرامیکی سپر حرارتی پوشیده شده است. یکی از مهمترین قابلیتهای برنامهریزیشده برای استارشیپ، سوختگیری در مدار زمین است. در این روش، چند استارشیپ سوخترسان، مخازن فضاپیمای اصلی را در مدار پر میکنند تا بتواند با سوخت کافی راهی ماه یا مریخ شود.
به گزارش خبرآنلاین؛ ناسا نسخهای از استارشیپ را بهعنوان سامانه فرود سرنشیندار برنامه آرتمیس انتخاب کرده است. این فضاپیما قرار است فضانوردان را از مدار ماه به سطح آن منتقل کند و در صورت موفقیت، نخستین فرود انسان بر ماه پس از مأموریتهای آپولو با کمک استارشیپ انجام خواهد شد. استارشیپ هنوز یک سامانه در حال توسعه است و همه آزمایشهای آن به موفقیت کامل منجر نشدهاند. با این حال، فلسفه مهندسی اسپیسایکس بر پایه آزمایش، تحلیل، اصلاح و تکرار بنا شده است. به همین دلیل، حتی لغو سیزدهمین پرواز آزمایشی نیز بخشی از فرایند یادگیری این پروژه محسوب میشود؛ پروژهای که اگر به اهداف خود برسد، میتواند تعریف ما از سفرهای فضایی را برای دهههای آینده تغییر دهد.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)