جریان آنلاین (/): برخی از آزمایشهای علمی چند دقیقه طول میکشند و برخی سالها. اما آزمایش قطره قیر در دانشگاه کوئینزلند استرالیا نزدیک به یک قرن است که ادامه دارد و هنوز تمام نشده است. این آزمایش کندترین و طولانیترین آزمایش آزمایشگاهی جهان شناخته میشود.
به گزارش ایسنا؛ این آزمایش در سال ۱۹۲۷ توسط توماس پارنل فیزیکدان آغاز شد. او میخواست نشان دهد مادهای که جامد به نظر میرسد در واقع میتواند مانند مایع رفتار کند. قیر در دمای اتاق جامد احساس میشود و با چکش میتوان به آن ضربه زد و مانند شیشه خرد میشود. اما از نظر علمی قیر یک جامد واقعی نیست. بلکه یک مایع بسیار چسبناک است.
پارنل برای اثبات این موضوع مقداری قیر را گرم کرد و آن را در یک قیف شیشهای ریخت. سپس چندین سال صبر کرد تا قیر تهنشین شود. در سال ۱۹۳۰ ساقه قیف بریده شد و قیر توانست سفر آهسته خود را به سمت پایین آغاز کند. از آن زمان تاکنون این آزمایش شامل انتظار برای افتادن قطرات قیر از قیف به داخل یک بشری در زیر آن بوده است.
از زمان شروع این آزمایش تنها ۹ قطره قیر افتاده است. نهمین قطره در آوریل ۲۰۱۴ طی عملیاتی برای تعویض بشری زیر آن جدا شد و قطره دهم هنوز در حال شکل گیری است. دلیل طولانی شدن این آزمایش ویسکوزیته قیر است. ویسکوزیته معیاری از میزان مقاومت یک سیال در برابر جاری شدن است. آب ویسکوزیته کمی دارد و به سرعت میریزد. عسل ویسکوزیته بالاتری دارد و کندتر جریان مییابد. اما قیر کاملاً در سطح دیگری است.
دانشگاه کوئینزلند قیر را به عنوان غلیظترین مایع شناخته شده جهان توصیف میکند. رکوردهای جهانی گینس میگوید این آزمایش نشان داده قیر حدود ۱۰۰ میلیارد برابر چسبناکتر از آب است. به همین دلیل این آزمایش به عنوان یک ابزار آموزشی بسیار مفید محسوب میشود.
این آزمایش ایده روزمره ما را درباره جامدات و مایعات به چالش میکشد. ما معمولاً مواد را بر اساس آنچه در مدت زمان کوتاهی میبینیم قضاوت میکنیم. اگر چیزی در مقابل ما حرکت نکند آن را جامد مینامیم. اما علم اغلب در مقیاسهای زمانی بسیار فراتر از صبر انسان عمل میکند. یک کوه ممکن است ثابت و دائمی به نظر برسد اما میتواند فرسایش یابد. شیشه ممکن است سفت و سخت به نظر برسد اما مواد میتوانند تحت شرایط مختلف رفتار متفاوتی داشته باشند.
این آزمایش به دلیل تاریخچه عجیب نزدیک به وقوعش نیز مشهور است. برای دههها هیچ کس واقعاً شاهد افتادن قطرهای نبود. قطرات در لحظات نامناسب میافتادند یا دوربینها نمیتوانستند آنها را ثبت کنند. هشتمین قطره در سال ۲۰۰۰ افتاد و نهمین قطره در سال ۲۰۱۴ سرازیر شد. امروزه این آزمایش را میتوان به صورت آنلاین تماشا کرد.
آنچه این آزمایش را قابل توجه میکند پیچیدگی فناورانه آن نیست. این آزمایش بسیار ساده است. قیر و یک قیف و یک بشری و زمان. اما همین سادگی دلیل موفقیت آن است. این آزمایش یک ایده نامرئی را قابل مشاهده میکند. ویسکوزیته را از یک اصطلاح کتاب درسی به چیزی تبدیل میکند که میتوان با یک تصویر آن را درک کرد.
آزمایش قطره قیر درباره سرعت و نمایش یا نتایج فوری نیست. بلکه یادآوری است که طبیعت همیشه با سرعتی که انسانها انتظار دارند حرکت نمیکند. برخی حقایق فقط زمانی خود را آشکار میکنند که کسی به اندازه کافی صبور باشد تا به تماشای آن ادامه دهد. تقریباً ۱۰۰ سال پس از شروع این آزمایش قطره بعدی هنوز به آرامی درون قیف شیشهای در حال پایین آمدن است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)