جریان آنلاین؛ (/cms/news/jarianonline.ir)شیرینسازی آب دریا بهعنوان راهکاری مؤثر برای مقابله با کمآبی در جهان شناخته شده و ظرفیت تولید آب شیرین از منابع آب شور طی یک دهه گذشته دو برابر شده است. برآوردها نشان میدهد ظرفیت کلی آبشیرینکنهای جهان حدود ۱۰۰ میلیون مترمکعب در شبانهروز است که سهم خاورمیانه ۳۹ درصد، آسیا ۲۱ درصد، اروپا ۱۱ درصد و آمریکا ۱۲ درصد اعلام شده است. کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند عربستان، امارات و قطر پیشتاز توسعه این فناوری هستند.
فرآیندهای شیرینسازی آب شامل روشهای حرارتی و غشایی است. در روش حرارتی تغییر فاز آب انجام شده و انرژی حرارتی بالایی مصرف میشود. روش غشایی شامل اسمز معکوس و الکترودیالیز است که بدون تغییر فاز آب شور را به آب شیرین تبدیل میکند.
کارشناسان بر این نکته تأکید دارند که آبشیرینکنها میتوانند آثار زیستمحیطی مختلفی داشته باشند. از مهمترین این آثار میتوان به آلودگیهای صوتی، حرارتی و شیمیایی و تخلیه پسابها اشاره کرد.
افزایش غلظت نمک در دهانه خروجی آبشیرینکنها که گاهی به حدود ۸۰ گرم بر لیتر میرسد، میتواند حیات پلانکتونها و بیمهرگان دریایی را تحت تأثیر قرار دهد.
هزینه شیرینسازی و انتقال هر مترمکعب آب در ایران بیش از ۵ دلار برآورد شده و این موضوع اجرای طرحهای وسیع را با محدودیت مواجه میکند. در همین راستا، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب سیستان و بلوچستان از افزایش ۲۰ هزار مترمکعبی ظرفیت آبشیرینکنها برای تأمین آب پایدار شهرهای چابهار و کنارک خبر داد و گفت که تکمیل خط انتقال ۱۸ کیلومتری با لولههای چدن داکتیل در دستور کار قرار دارد که تاکنون ۱۰ کیلومتر آن اجرا شده است.
به گزارش ایسنا، کارشناسان تأکید میکنند توجه به مسائل زیستمحیطی و حفظ حیات دریایی در کنار توسعه زیرساختها از اهمیت بالایی برخوردار است تا اجرای این پروژهها بدون آسیب به محیط زیست انجام شود.
پایگاه خبری جریان/جریان آنلاین (/cms/news/jarianonline.ir)
جریان آنلاین ؛ پایگاه خبری تحلیلی جریان
شیرینسازی آب دریا راهحلی مؤثر یا چالشزا؟
