جریان آنلاین (/): آیا ما در جهان تنها هستیم؟ این یکی از قدیمی ترین پرسش های بشر است. با وجود میلیاردها کهکشان و تریلیون ها ستاره و سیاره فراخورشیدی بسیاری از دانشمندان احتمال وجود حیات در نقاط دیگر کیهان را جدی می گیرند. اما اگر تمدن های بیگانه وجود دارند چرا تاکنون هیچکدام به زمین سفر نکرده اند؟ مقاله ای در Conversation با بررسی این پرسش توضیح می دهد وجود حیات فرازمینی لزوماً به معنای امکان سفر میان ستاره ای یا بازدید از زمین نیست.
یکی از بزرگ ترین مشکلات سفر فضایی اندازه کیهان است. نزدیک ترین ستاره به منظومه شمسی یعنی پروکسیما قنطورس حدود ۴.۲ سال نوری با زمین فاصله دارد. حتی با فناوری های امروزی رسیدن به آن به هزاران سال زمان نیاز خواهد داشت. برای مقایسه اگر یک فضاپیما با سرعتی مشابه فضاپیماهای فعلی حرکت کند سفر به نزدیک ترین ستاره تقریباً چندین برابر عمر تمدن انسانی طول خواهد کشید. حتی یک تمدن بسیار پیشرفته نیز با مشکل اساسی قوانین فیزیک روبرو است. حرکت دادن یک جرم بزرگ تا سرعت های نزدیک به سرعت نور به انرژی عظیمی نیاز دارد.
به گزارش خبرآنلاین؛ طبق نظریه نسبیت خاص هرچه سرعت یک جسم به سرعت نور نزدیک تر شود انرژی مورد نیاز برای شتاب دادن آن به شدت افزایش می یابد. رسیدن به سرعت نور برای اجسام دارای جرم طبق قوانین فعلی فیزیک غیرممکن است. برخورد با ذرات بسیار کوچک موجود در فضای میان ستاره ای نیز در سرعت های بالا خطرناک است. به همین دلیل حتی یک تمدن بسیار قدیمی تر و پیشرفته تر از انسان نیز ممکن است سفر فیزیکی میان ستاره ها را غیرعملی بداند.
انسان معمولاً تصور می کند زمین به دلیل وجود آب و حیات مکانی جذاب برای بازدید موجودات فضایی است. اما شرایط زمین ممکن است برای همه شکل های احتمالی حیات مناسب نباشد. جو زمین دارای مقدار زیادی اکسیژن است. عنصری که برای ما ضروری است اما از نظر شیمیایی بسیار واکنش پذیر است و ممکن است برای برخی موجودات فضایی فرضی حتی خطرناک باشد. یک تمدن فرازمینی ممکن است در سیاره ای با ترکیب شیمیایی کاملاً متفاوت تکامل یافته باشد و محیط زمین را مانند محیطی نامناسب یا حتی سمی ارزیابی کند.
این پرسش بخشی از چیزی است که به نام پارادوکس فرمی شناخته می شود. اگر جهان اینقدر بزرگ است و احتمال وجود تمدن های دیگر زیاد است چرا هیچ نشانه ای از آنها دریافت نکرده ایم؟ پاسخ های مختلفی برای این مسئله پیشنهاد شده است. برخی دانشمندان معتقدند فاصله ها آنقدر زیاد هستند که تمدن ها هرگز فرصت تماس پیدا نمی کنند. برخی دیگر احتمال می دهند تمدن های پیشرفته روش هایی برای ارتباط دارند که ما هنوز قادر به تشخیص آنها نیستیم.
نتیجه اصلی این بحث این است که دو سوال متفاوت را نباید با یکدیگر اشتباه گرفت. اینکه آیا حیات فرازمینی در جهان وجود دارد یا اینکه آیا یک تمدن فرازمینی می تواند به زمین سفر کند. ممکن است پاسخ پرسش اول مثبت باشد اما با موانع بزرگی چون محدودیت های فیزیکی و انرژی و زمان سفرهای میان ستاره ای تقریباً غیرممکن می نماید.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)