جریان آنلاین (/) | مدیریت شهری تهران در روزهای پساجنگ تصمیم به رایگان کردن مترو گرفت و در ادامه درصدد استمرار آن برای بسیاری از گروههای هدف برآمد. رویکردی که با واکنشهای مختلفی نیز روبهرو شد و به این ترتیب طرح رایگانسازی مترو در پایتخت در هفتههای اخیر به یکی از داغترین مباحث در راهروهای شورای شهر و محافل کارشناسی تبدیل شد که هم اکنون در مرحله اخذ تصمیم در مراکز ذیربط رسیده است. برخی بر این باور هستند که مطلوب است تا هزینه بلیت مترو دریافت شود و صرفِ بازسازی خانههای آسیب دیده از جنگ شود و معتقدند که نباید درآمد حاصل از فروش بلیت مترو نادیده گرفته شود. گروهی دیگر با تکیه بر استدلالهای زیستمحیطی و مدیریت مصرف انرژ، معتقدند که در دوران محدودیت واردات بنزین، توسعه حملونقل عمومی کارآمد، نه یک هزینه، بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر است، چرا که در شرایط کنونی علاوه بر محدودیتهای تامین اعتبارات ریالی – ارزی برای واردات بنزین، اجرای این طرح می تواند کمک کننده به اجرای پروسه صرفهجویی بنزین باشد هم در راستای کاهش آلودگی هوا با تشویق مردم به استفاده از حملونقل عمومی کمک کند در این باره با با سید محمد آقامیری، عضو شورای شهر تهران گفتوگو کردهایم که در زیر میخوانید:
اجرای طرح رایگانسازی مترو در نهایت به چه صورت اجرایی میشود؟ آیا برای همه مرم اجرایی میشود یا در نهایت گروههای مشخصی در این طرح هدف اجرا خواهند بود؟
نکته مهم اینجاست که رایگانسازی در مرحله نخست، یک پیشنهاد اولیه و مطالعاتی بود. اما وقتی وارد فاز حقوقی و اجرایی شدیم در نهایت به این نتیجه رسیدیم که اجرای آن به صورتی باشد که گروههای مختلفی را شامل شود و برای اینکه طرح وجاهت قانونی محکمتری داشته باشد و ضمانت اجراییاش تضمین شود، تصمیم گرفتیم مدل را به سمت تخفیفهای ویژه هدفمند ببریم. این تغییر استراتژی نه به معنای عقبنشینی، بلکه برای افزایش قابلیت اجرا در ساختار اداری است. در طراحی جدیدبا شناسایی دقیق اقشار جامعه، تخفیفهای ۱۰۰ درصدی برای گروههای هدف لحاظ شده است. در این ساختار، پرداخت هزینه سفر تنها از کسانی خواسته میشود که از نظر بنیه اقتصادی و اجتماعی در سطوح بالاتر قرار دارند. طبق تحلیلهای کارشناسی در شورای شهر این طرح در عمل بیش از ۸۰ درصد جامعه را تحت پوشش حمایت قرار میدهد. یعنی در فضای عملیاتی، ما عملاً به همان هدفی که در رایگانسازی عمومی داشتیم رسیدهایم با این تفاوت که از نظر قانونی و عدالتی، سازوکار بهینهتری داریم.
در حال حاضر برخی بر این باور هستند که این طرح مقطعی خواهد بود، چرا که آن را متناسب با فصل انتخابات شورای شهر می دانند تا مدیریت شهری. پاسخ شما در این باره چیست؟
برخی با نگاههای سیاسی، این اقدام را پوپولیستی میدانند، اما من تأکید میکنم که ریشههای این طرح به دو سال پیش بازمیگردد. ما برای رسیدن به اجرای نهایی نیاز به بازخوردهای واقعی داشتیم. اتفاقاً شرایط خاص هفتههای اخیر یک فرصت مطالعاتی ناخواسته ایجاد کرد تا بازخوردها را در محیط واقعی بسنجیم. نتایج مثبت این دوره آزمایشی ما را در حرکت به سمت اجرای دائمی بسیار مصممتر کرد. ما بهدنبال ایجاد انگیزه برای سفرهای کوتاه شهری با خودروی شخصی هستیم تا مردم به سمت مترو و اتوبوس بیایند. با توجه به نوسانات احتمالی قیمت سوخت در آینده، ما وظیفه داریم از همین امروز زیرساختها را برای عبور مردم از خودروی شخصی به سمت حملونقل عمومی فراهم کنیم تا در صورت تغییر سیاستهای انرژی، جامعه دچار شوک نشود و آمادگی کامل داشته باشد.
هدف اصلی از اجرای این طرح چیست؟ آیا معتقدید که میتوان با رایگانسازی مترو به کاهش آلودگی هوا یا کاهش مصرف بنزین دست یافت؟
قطعاً، تردید نکنید تأثیر آن مستقیم است. اگر ما بتوانیم حتی بخش کوچکی از سفرهای با خودروی شخصی را به شبکه مترو منتقل کنیم، حجم ترافیک و به تبع آن مصرف سوخت بهطور ملموسی کاهش مییابد. این جابهجایی در الگوی سفر، مستقیمترین مسیر برای کاهش آلایندههای هوای تهران است و این دقیقاً همان هدفی است که در مدیریت شهری دنبال میکنیم. ما معتقدیم در شرایط فعلی، افزایش بهرهوری از زیرساختهای ریلی کشور، بهترین دفاع برای پایداری زیستمحیطی و اقتصادی شهر است.
تأمین واگنهای جدید مترو در چه مرحلهای است و آخرین وضعیت ورود واگنها به کشور چگونه پیش میرود؟
در حال حاضر چند مسیر برای نوسازی و تقویت ناوگان متروی تهران دنبال میشود. مهمترین آن قرارداد بزرگ تأمین یکهزار و هفتاد و یک واگن است که بخش اصلی افزایش ظرفیت مترو به آن وابسته است. در کنار این قرارداد پروژه واگن ملی نیز در قالب قرارداد صد و سیزده واگنی در حال پیگیری است. همچنین قرارداد دیگری برای ساخت و تأمین هفتاد واگن با همکاری جهاد دانشگاهی در جریان است که آن هم در چارچوب توسعه ظرفیت داخلی و تولید واگن ملی تعریف میشود. در حقیقت براساس برنامهریزی اولیه، قرار بود از خرداد امسال ورود قطارهای جدید به کشور آغاز شود و بهصورت ماهانه سه رام قطار به ناوگان مترو اضافه شود تا در بازهای حدود سه سالونیم همه واگنهای پیشبینیشده در قرارداد اصلی وارد چرخه بهرهبرداری شوند. با این حال، شرایط جنگی و ملاحظات ناشی از آن باعث شده روند انتقال واگنها به کشور فعلاً متوقف شود. البته با وجود توقف در مرحله ورود، ساخت واگنها در کشور سازنده ادامه دارد و پروژه از نظر تولید متوقف نشده است. همچنین از نظر مالی نیز مانعی وجود ندارد، چرا که پیشپرداخت قرارداد و تعهدات مربوط به آن انجام شده و مسئله اصلی، در حال حاضر به موضوع حمل، انتقال و تحویل واگنها بازمیگردد. پیشبینی میشود که طبق برنامهریزی انجامشده، واگنهای مربوط به قرارداد واگن ملی باید طی دو سال آینده به شهرداری تحویل داده شوند. بخشی از این واگنها نیز قرار است در سال جاری تحویل شود، هرچند زمان دقیق آن هنوز از سوی سازندگان اعلام نشده است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)