جریان آنلاین (/): پژوهشگران دانشگاه اومئو سوئد و همکاران بینالمللی خود، پادتن جدیدی به نام mAbF11 توسعه دادهاند که میتواند رشد و گسترش سرطان پروستات تهاجمی را در آزمایشهای پیشبالینی متوقف کند. این درمان که نتایج آن در مجله Signal Transduction and Targeted Therapy منتشر شده، امیدها را برای یافتن راهی هدفمندتر برای درمان این بیماری متاستاتیک افزایش داده است.
مارن لندستروم استاد پاتولوژی دانشگاه اومئو و نویسنده ارشد این مطالعه گفت: تلاشهای قبلی برای مهار مسیر سیگنالینگ TGFβ در سرطان با استفاده از مهارکنندههای کیناز TGFBR1 تاکنون موفقیتآمیز نبوده است، زیرا این درمانها تمام سیگنالینگ TGFβ را خاموش میکنند. نقش دوگانه TGFβ در تنظیم سلولهای سالم و سرطانی، آن را به یک هدف درمانی دشوار تبدیل کرده است. مسدود کردن بیش از حد آن میتواند در فرآیندهایی که بدن واقعاً به آنها نیاز دارد، اختلال ایجاد کند و نگرانیهای قلبی-عروقی را به همراه داشته باشد.
به گزارش ایسنا؛ درمان جدید توسعهیافته، به جای مسدود کردن سیگنالینگ TGFβ به طور کلی، یک رویداد خاصترِ محرک سرطان را هدف قرار میدهد. در سلولهای سرطانی پروستات تهاجمی، آنزیم ADAM17 گیرنده TGFβ نوع I را میشکند و قطعهای به نام TβRI-ICD آزاد میکند که به هسته سلول منتقل شده و برنامههای مرتبط با تهاجم و متاستاز را روشن میکند. پادتن mAbF11 برای جلوگیری از این برش طراحی شده است.
این مطالعه با استفاده از مدلهای موش مبتلا به سرطان پروستات مقاوم انجام شد. نتایج نشان داد که درمان با mAbF11 رشد تومور و متاستاز را به صورت وابسته به دوز کاهش داد و این کار بدون اثرات قابل توجه بر وزن بدن، عملکرد قلب یا قطر آئورت پروگزیمال انجام شد. محققان همچنین بیان بالای TGFBR1 را با بقای کمتر در بیماران مبتلا به سرطان پروستات مقاوم مرتبط دانستند و پیشنهاد کردند که این فاکتور میتواند به عنوان یک نشانگر زیستی برای شناسایی بیمارانی که بیشترین بهره را از این درمان میبرند، استفاده شود.
در مقایسه با docetaxel که یک روش استاندارد شیمیدرمانی در سرطان پروستات مقاوم است، mAbF11 اثرات ضد تهاجمی مشابهی نشان داد بدون آنکه عوارض جانبی قابل توجهی مانند کاهش شدید وزن بدن ایجاد کند. با این حال، لندستروم در مورد تفسیر این نتایج به عنوان جایگزینی برای شیمیدرمانی هشدار داد و گفت که هنوز زود است و مطالعات بیشتری نیاز است.
محققان همچنین این پادتن را بر روی مدلهای سرطان پستان سهگانه منفی آزمایش کردند و نتایج امیدوارکنندهای در کاهش تهاجم و متاستاز مشاهده کردند که نشان میدهد این رویکرد ممکن است در سایر تومورهای جامد تهاجمی نیز مفید باشد. گام بعدی، بررسی تعامل این درمان با سیستم ایمنی و انجام مطالعات ترکیبی با ایمونوتراپیها است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)