جریان آنلاین (/): یک تیم بینالمللی از پژوهشگران دریافتند رفتارهای حرکتی انسانها برخلاف تصور پیشین اصلاً تصادفی نیست. آزمایشهای دقیق روی گروههای سنی و فرهنگهای مختلف در ژاپن و اسپانیا فاش کرده است انسانها هنگام قدم زدن در فضاهای باز یا بسته تمایل آماری و بیولوژیکی معناداری برای چرخش به سمت چپ دارند. این کشف میتواند استانداردهای طراحی فرودگاهها و موزهها و مسیرهای تخلیه اضطراری شهرهای آینده را به کلی دگرگون کند.
به گزارش خبرآنلاین؛ کلادیو فلیچانی مهندسی که در زمان انجام این پژوهش در دانشگاه توکیو مستقر بوده است در این خصوص گفت این یافته کاملاً غیرمنتظره بود. از نظر غریزی وقتی افراد به طور تصادفی راه میروند تصور میکنید هر کس بسته به نیاز خود تغییر مسیر میدهد و نشانهای از یک اولویت کلی وجود ندارد. اما وقتی همه شرایط برابر بود یک تمایل قطعی و قابل اندازهگیری برای چرخش پادساعتگرد در مردم دیده شد.
این سوگیری پادساعتگرد قبلاً نیز در حلقههای رقص و هیجان در کنسرتهای موسیقی هوی متال مشاهده شده بود. محققان در این مطالعه جدید میخواستند تأثیرات محیطی احتمالی بر رفتار مانند اقدامات سایر افراد یا شکل هندسی محیطهای بسته را کاملاً حذف کنند. آزمایشها در اسپانیا و ژاپن در فضاهای باز و بسته و در میان طیفهای سنی مختلف انجام شد. در تمام این آزمایشها سوگیری پادساعتگرد خفیف اما از نظر آماری کاملاً پیشرونده و معنادار پابرجا باقی ماند.
تحلیل دادهها نشان داد این سوگیری تحت تأثیر دستراست یا دستچپ بودن و پای مسلط یا جنسیت افراد قرار نداشت. تنها عاملی که باعث تغییر جزئی در این الگو شد سن بود. افراد جوانتر سوگیری قویتری نسبت به حرکت پادساعتگرد نشان دادند. در مورد اینکه چه چیزی محرک این رفتار است دانشمندان هنوز کاملاً مطمئن نیستند اما این مطالعه چندین احتمال را رد کرده است. به نظر میرسد هر چه که هست ریشه در ساختار زیستی ما دارد.
فلیچانی توضیح داد این پدیده احتمالاً از چشمها نشأت نمیگیرد زیرا با پوشاندن چشمها این سوگیری همچنان وجود داشت. برخی نیز پرسیدند آیا این پدیده ممکن است ناشی از پدیدههای مقیاس بزرگ مانند نیروی کوریولیس یا میدان مغناطیسی زمین باشد اما با توجه به شواهد این احتمالات بسیار بعید به نظر میرسند.
تمایل ناخودآگاه ما به رفتن به سمت چپ پیامدهای عمیقی در طراحی ساختمانها و برنامهریزیهای اضطراری دارد. مکانهایی مانند فرودگاهها و موزهها و ایستگاههای قطار و مراکز خرید و محوطههای استادیومها همگی تحت تأثیر این ترجیحات حرکتی ظریف هستند. با اتکا به این یافتهها میتوان مسیرهای تخلیه اضطراری را در کلانشهرها بسیار مؤثرتر طراحی کرد.
فلیچانی افزود تطابقهای جالبی با برخی ورزشها وجود دارد. برخی مسابقات دو و میدانی و اتومبیلرانی همیشه در پیستهایی انجام میشوند که در جهت پادساعتگرد جریان دارند. گامهای بعدی این تحقیق میتواند شامل بررسی این موضوع باشد که آیا این تمایل در سنین پیری نیز صادق است یا خیر. محققان همچنین مشتاق هستند ببینند آیا سوگیری ساعتگرد یا پادساعتگرد در سایر حیوانات نیز وجود دارد یا خیر. فلیچانی در پایان اشاره کرد نتایج ما ممکن است یک کشف کوچک به نظر برسد اما در طبیعت بیشتر حیوانات بدون ترجیح جهتی راه میروند. این سوگیری قوی در انسانها به نوعی عدم تقارن در سطح بیومکانیکی اشاره دارد.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)