جریان آنلاین (/): در حالی که بسیاری از شهرهای ایران در تعطیلات نوروزی ۱۴۰۵ شاهد بارشهای شدید و خارج از عرف فصلی بودند، نظریهای در فضای مجازی دستبهدست میشد که مدعی بود تخریب اخیر رادارهای ایالات متحده باعث آزاد شدن ابرها و بارش باران در ایران شده است. این ادعا بازتاب گستردهای داشت و نظریه توطئه قدیمی «سرقت ابر» را دوباره به صدر گفتوگوهای مجازی آورد.
مفهوم «سرقت ابر» بیش از پانزده سال است در ایران مطرح میشود و گاه کشورهای همسایه را متهم به دخالت در وضعیت اقلیمی ایران میکند. طرفداران این نظریه علت اصلی خشکسالی در کشور را نه در سوءمدیریت منابع آبی بلکه در پروژههای اقلیمی خارجی میدانند.
به گزارش رویداد 24؛ مهدی زارع، استاد و پژوهشگر در حوزه زلزله و اقلیمشناسی، میگوید ایران هدف عملیات خارجی برای «دفع بارش» نبوده اما خود برای مقابله با خشکسالی به سراغ فناوریهایی مانند «بارورسازی ابرها» رفته است. او توضیح میدهد این عملیات شامل پاشیدن ذرات یودور نقره به ابرهاست تا احتمال بارش افزایش یابد؛ روشی که بسیاری از کشورهای خشک منطقه از جمله امارات نیز به کار میگیرند.
زارع یادآور میشود که نتایج جهانی از این روش نشان دادهاند بارش بین ۳ تا ۱۳ درصد افزایش یافته و در چین میانگین افزایش ۴ تا ۵ درصدی نیز ثبت شده است. او با اشاره به مطالعات جدید در زمینه مهندسی اقلیم میگوید: ایدههایی مانند تزریق ذرات به لایه استراتوسفر برای بازتاب نور خورشید هنوز در مرحله تحقیقاتی هستند و هدفشان کاهش اثرات گرمایش زمین است، نه ایجاد خشکسالی عمدی.
به گفته این استاد دانشگاه حتی در بهترین حالت میزان موفقیت در بارورسازی ابرها معمولاً بیش از ۵ تا ۷ درصد افزایش بارندگی نیست و ادعاهای مربوط به «کنترل جهانی بارش» بیشتر رنگوبوی خیالی دارند تا علمی.
در مجموع، هرچند پدیدههای اقلیمی مصنوعی مانند بارورسازی ابرها واقعیت علمی دارند، اما ارتباط دادن آنها به «توطئههای جوی» و نظریههایی همچون «سرقت ابر» پایه و اساس علمی ندارد و بیشتر بازتابی از نگرانیها و گمانهزنیهای عمومی درباره تغییرات آبوهوایی است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)