جریان آنلاین (/): میگرن یکی از شایعترین و ناتوانکنندهترین بیماریهای عصبی است که زنان را سه برابر بیشتر از مردان درگیر میکند. بسیاری از بیماران با درمانهای معمول به کنترل کامل علائم دست نمییابند و همین موضوع پژوهشگران را به سمت یافتن روشهای مکمل سوق داده است. فرناندا بل فیزیوتراپیست آزمایشگاه علوم اعصاب تجربی در دانشگاه سانتا کاتارینای جنوبی برزیل گفت: میگرن یک بیماری بسیار شایع و ناتوانکننده است و زنان را تقریباً سه برابر بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار میدهد که احتمالاً تا حدی به دلیل تأثیرات هورمونی است و این نشاندهنده یک علت مهم ناتوانی است.
به گزارش ایسنا؛ پژوهشگران آزمایشی نسبتاً کوچک بر روی ۶۸ زن با تشخیص بالینی میگرن و حداقل ۱۵ روز در ماه تحت تأثیر این بیماری انجام دادند. نیمی از آنها تحت درمان با اوریکولوتراپی (تحریک نقاط خاص گوش خارجی) قرار گرفتند و بقیه با یک روش ساختگی طی هشت هفته درمان شدند. نه بیماران و نه ارزیابان از گروه درمانی هر زن آگاه نبودند. محققان همچنین ارزیابیهای فیزیولوژیکی مغز را با استفاده از تکنیک نوروفیدبک هموانسفالوگرافی انجام دادند و جریان خون مغزی و اکسیژنرسانی را از طریق حسگرهای متصل به سر اندازهگیری کردند.
افرادی که تحت درمان با اوریکولوتراپی قرار گرفتند، به طور متوسط کاهش درد را از ۵۰.۵ امتیاز در ابتدا به ۴۴.۷ امتیاز بلافاصله پس از درمان و سپس ۴۱ امتیاز در ۳۰ روز گزارش کردند. درمجموع، حدود ۱۱ درصد پس از درمان و ۱۸ درصد تا آزمایش سوم کاهش درد مشاهده شد. در گروه ساختگی نیز کاهش نمره درد از ۵۰.۲ در شروع درمان به ۴۴.۳ بلافاصله پسازآن و سپس ۴۳.۹ طی ۳۰ روز رسید که به طور متوسط حدود ۱۳ درصد کاهش درد را نشان میداد. همچنین تأثیر میگرن بر زندگی روزمره در هر دو گروه کاهش یافت و نمرات آزمون تأثیر سردرد حدود ۸ تا ۱۰ درصد بهبود پیدا کرد.
بل دراینباره گفت: هر دو گروه با گذشت زمان بهبود یافتند که ممکن است نشان دهد تحریک گوش، حتی زمانی که غیرتخصصی باشد، میتواند بر پیامدهای مرتبط با درد تأثیر بگذارد. بااینحال در این مرحله نمیتوانیم نتیجه بگیریم که پروتکل اوریکولوتراپی نسبت به روش ساختگی برتر بوده است. ازآنجاییکه این یک تحلیل اولیه از یک مطالعه در حال انجام است، یافتهها باید با احتیاط تفسیر شوند و در یک نمونه بزرگتر دوباره ارزیابی خواهند شد. وی افزود که نتایج مهم هستند زیرا نشان میدهند میتوان به طور عینی جنبههای عملکرد مغز را در زنان مبتلا به میگرن مزمن رصد کرد.
در این مطالعه، اوریکولوتراپی شامل سوزنهایی بود که در نقاط خاصی از گوش خارجی قرار داده میشدند و تصور میشد سیگنالهای خاص میگرن را هدف قرار میدهند. درمانگران نقاط سوراخشده را با دانههای خردل تحریک کردند تا تأثیر بین جلسات حفظ شود. در روش ساختگی، همان سوزنها در نقاطی قرار داده شد که مربوط به انگشتان، مچ دست، زانو، بازو، شانه، ریه، اندام تحتانی و ستون فقرات بود نه مغز. بل گفت که میگرن یک بیماری پیچیده است و گوش پیوندهای محکمی با شبکههای سلولهای عصبی دارد. یکی از فرضیههای تیم پژوهشی این است که اوریکولوتراپی ممکن است بر محور نوروایمون تأثیر بگذارد و فرآیندهای مربوط به حساسیت به درد و التهاب را تعدیل کند.
بل در پایان گفت: این نتایج دلگرمکننده هستند، بهویژه به این دلیل که ما در طول پیگیری، بهبود در نتایج بالینی را مشاهده کردیم و تأثیر مداومتری بر درد در گروهی که اوریکولوتراپی دریافت کرده بودند مشاهده شد. این نشان میدهد که اوریکولوتراپی میتواند یک استراتژی مکمل جالب در مراقبت از میگرن مزمن باشد. وی تأکید کرد که تیم پژوهشی در حال ارزیابی مجدد این نتایج اولیه در گروه بزرگتری از زنان است. این پژوهش در انجمن فدراسیون انجمنهای علوم اعصاب اروپا در ۱۰ ژوئیه ارائه شده است.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)