به گزارش جریان آنلاین (/) ؛ مدیرکل امور حقوقی و قراردادهای شهرداری اصفهان طی نامهای رسمی خطاب به مدیرکل دفتر مدیریت عملکرد، بازرسی، امور حقوقی و ارتباطات مردمی استانداری اصفهان، نسبت به ادامه انتقال آب از حوضه آبریز زایندهرود به استان یزد اعتراض کرده و خواستار ورود جدی مراجع ذیربط به این موضوع شده است.
در این مکاتبه با اشاره به طومار شیخ بهایی و مصوبات هیئت وزیران، تأکید شده که شهرداری اصفهان از اصلیترین حقابهبران حوضه زایندهرود به شمار میرود و باغات عمومی و فضای سبز این شهر، بهویژه در محدودههای جی، ماربین و کرارج، دارای حقوق تاریخی و تثبیتشده از منابع آبی رودخانه هستند.
بر اساس مطالب مطرحشده در نامه، افزون بر سهم ناشی از جریان طبیعی رودخانه، سه سهم از آب انتقالی تونل کوهرنگ یک نیز طبق مصوبات قانونی به شهرداری اصفهان اختصاص یافته است؛ موضوعی که در مصوبات شورای عالی آب و شورای هماهنگی زایندهرود و همچنین تأکیدات وزارت نیرو مورد تصریح قرار گرفته و شهرداری را بهعنوان ذینفع مستقیم هرگونه تصمیمگیری در این حوضه معرفی میکند.
در ادامه این مکاتبه با اشاره به آغاز انتقال آب به یزد از سال ۱۳۶۸ آمده است که تخصیص آب برای مصارف شرب و صنعتی این استان صرفاً بر اساس نظامنامه مصوب و تا پایان افق زمانی سال ۱۴۰۰ اعتبار داشته و ادامه این روند پس از این تاریخ، مستلزم صدور مجوز و تخصیص جدید از سوی مراجع قانونی است. بر همین اساس، هرگونه انتقال آب بدون مجوز جدید، فاقد وجاهت قانونی و موجب تضییع حقوق سایر حقابهبران زایندهرود تلقی میشود.
مدیرکل امور حقوقی و قراردادهای شهرداری اصفهان همچنین با استناد به دیدگاههای شورای نگهبان درباره قانون توزیع عادلانه آب، تصریح کرده است که کاهش یا انتقال حقابههای مشروع، جز در شرایط اضطراری و بهصورت موقت، از منظر قانونی و شرعی محل ایراد بوده و تداوم برداشتها پس از سال ۱۴۰۰ میتواند با موازین شرعی نیز مغایرت داشته باشد.
ادامه انتقال آب به یزد تهدیدی جدی برای اصفهان است
در بخش دیگری از نامه، به تشدید خشکسالی و کاهش محسوس ورودی آب به سد زایندهرود اشاره شده و آمده است که در شرایطی که تأمین آب شرب شهر اصفهان نیز با چالشهای جدی مواجه شده، ادامه انتقال آب به حوضهای دیگر، تهدیدی جدی برای زیستبوم، فضای سبز و پایداری محیطزیستی این شهر محسوب میشود.
این مکاتبه همچنین بر الزامات قانونی انتقال آب بینحوضهای تأکید دارد و یادآور میشود که چنین طرحهایی باید با اخذ مجوزهای زیستمحیطی، صرفاً برای رفع نیازهای اضطراری و همراه با پیشبینی منابع جایگزین اجرا شوند؛ در حالی که با گذشت بیش از ۳۰ سال از آغاز انتقال آب به یزد، منابع جایگزین بهطور کامل محقق نشده و انتقال از زایندهرود همچنان ادامه دارد.
در ادامه، به تخلفات احتمالی وزارت نیرو و شرکت آب منطقهای اصفهان در نحوه تخصیص آب اشاره شده و آمده است که طبق مصوبات رسمی، تأمین آب انتقالی به یزد باید از محل پروژههایی مانند تونل کوهرنگ سه و سد بهشتآباد انجام میشد، اما این طرحها به سرانجام نرسیده و تخصیص آب بدون تأمین منابع جدید صورت گرفته است.
بر اساس محاسبات درجشده در جداول منابع و مصارف حوضه زایندهرود، حتی در صورت بهرهبرداری از پروژههای پیشبینیشده نیز کسری قابل توجهی میان منابع و مصارف وجود دارد که نشاندهنده تخصیص بیش از ظرفیت واقعی رودخانه است و نمیتواند مصداق توزیع عادلانه آب باشد.
در بخش پایانی این نامه، با اشاره به توقفهای طولانیمدت جریان زایندهرود و آثار آن بر فضای سبز، باغات عمومی، درختان کهنسال و بروز پدیده فرونشست زمین در اصفهان، تأکید شده است که بر اساس قوانین موجود، وزارت نیرو و شرکت آب منطقهای بهعنوان عوامل مؤثر در شرایط فعلی، مکلف به جبران خسارات وارده هستند.
شهرداری اصفهان در پایان این مکاتبه، ضمن یادآوری شکایت پیشین خود در مرجع حل اختلاف دستگاههای اجرایی، خواستار رسیدگی همزمان به موضوع، صدور دستور توقف انتقال آب، تکمیل پروژههای تأمین منابع جایگزین و اتخاذ تصمیم فوری برای جلوگیری از تشدید خسارات زیستمحیطی و شهری شده است.
پایگاه خبری جریان/جریان آنلاین (/)