جریان آنلاین (/): رسیدگی به پرونده قتل ناصر که در تیر سال ۱۴۰۲ با اعلام ناپدید شدن وی توسط همسرش آغاز شد به یکی از پیچیدهترین پروندههای جنایی تبدیل شد. همسر ناصر اعلام کرده بود که آخرین بار همسرش با دوستش خسرو قرار ملاقات داشته است. تحقیقات اولیه پلیس به شناسایی و دستگیری خسرو در حالی که سوار بر خودروی ناصر بود، منجر شد.
در ابتدا خسرو منکر هرگونه اطلاع از سرنوشت ناصر بود و ادعا کرد که زمین و خودروی ناصر را خریداری کرده و قرار بوده دستمزد حفاری را نیز دریافت کند. او گفت که ناصر خودرو را تحویل داده و برای قرار ملاقاتی با زنی به مازندران رفته است. اما با پیشرفت تحقیقات خسرو سناریوی خود را تغییر داد.
او در بازجوییهای بعدی ادعا کرد که نوید، دوست مشترک او و ناصر، از او خواسته ناصر را به باغش در رباط کریم ببرد. پس از رسیدن به باغ، نوید در حالت مستی ناصر را با شلیک گلوله به قتل رسانده است. خسرو مدعی شد نوید در ازای ۱۵۰ میلیون تومان از او خواسته سکوت کند و قتل را به گردن طلبکاران ناصر بیندازند.
اما در نهایت خسرو به قتل ناصر اعتراف کرد و گفت که خودش در ازای دریافت پول، گلولهای به گردن ناصر شلیک کرده است. پس از اعتراف خسرو جسد ناصر در اتوبان الغدیر کشف شد. تحقیقات پلیس نشان داد که نوید، دوست مشترک آنها، یک هفته پس از قتل ناصر خودکشی کرده بود.
به گزارش ایران؛ با ارجاع پرونده به شعبه ۱۰ دادگاه کیفری یک استان تهران، در جلسه دادگاه، اولیای دم درخواست قصاص کردند. خسرو که حالا با مرگ نوید مواجه بود، ادعای جدیدی را مطرح کرد و گفت که در بازجوییها به خاطر فشار روانی قتل را پذیرفته، اما قاتل واقعی نوید بوده است. او مدعی شد که تنها با نوید برای انتقال جسد همکاری کرده است.
با این حال قضات دادگاه با در نظر گرفتن ادله، مستندات و گزارشهای موجود در پرونده ادعای جدید خسرو را نپذیرفتند و وی را به قصاص محکوم کردند.
پایگاه خبری جریان/جریان آنلاین (/)