جریان آنلاین (/): هر ساله در تاریخ ۱۷ ژوئن روز جهانی مبارزه با بیابانزایی و خشکسالی گرامی داشته میشود. این روز که در سال ۱۹۹۴ توسط سازمان ملل متحد نامگذاری شد با هدف افزایش آگاهی درباره بیابانزایی و تخریب زمین و خشکسالی تعیین شده است. بیابانزایی فرآیند تخریب زمین در مناطق خشک است و حدود ۴۰ درصد از زمینهای زراعی جهان تحت تأثیر این فرآیند قرار گرفته اند. خشکسالی نیز دورههای طولانی کمبود آب است که به حیوانات و گیاهان و انسانها آسیب میرساند.
در سال جاری ۲۰۲۶ مراتع در مرکز توجه جهانی قرار گرفته اند. شعار امسال مراتع را بشناسیم و به آنها احترام بگذاریم و احیا کنیم است. این رویداد نیازمند شناخت بیشتر ارزش اقتصادی و اکولوژیکی و فرهنگی مراتع و احترام به متولیان سنتی آنها و سرمایهگذاری قویتر در احیای مراتع تخریب شده است. مراتع با پوشش بیش از نیمی از سطح زمین نقش حیاتی در امنیت غذایی و چرخه آب و حفاظت از تنوع زیستی و تابآوری اقلیمی ایفا میکنند. این پوشش گیاهی از زندگی حدود ۲ میلیارد نفر در سراسر جهان از جمله بسیاری از دامداران و مردم بومی حمایت میکند.
علت اصلی بیابانزایی از دست دادن پوشش گیاهی است. این پدیده تحت تأثیر عواملی مانند خشکسالی و تغییرات اقلیمی و شخم زدن برای کشاورزی و چرای مفرط و جنگلزدایی قرار میگیرد. افزایش بیابانزایی باعث افزایش گرد و غبار و طوفانهای شن میشود که تأثیر منفی بر آب و هوا دارند و بیابانزایی را تشدید میکنند.
بر اساس گزارش سازمان ملل متحد تا حدود نیمی از مراتع جهان تخریب شده یا در معرض خطر هستند. این وضعیت عواقب جدی برای امنیت غذایی و آب و تنوع زیستی و تابآوری اقلیمی و معیشت روستایی دارد. با این حال مسیرهای مناسبی برای اقدام وجود دارد. سرمایهگذاری در مدیریت پایدار زمین و آب و بهبود آمادگی در برابر خشکسالی و احیای مراتع به رهبری جامعه میتواند به ایمن سازی این مناظر کمک کند.
به گزارش ایسنا؛ سازمان ملل متحد از کشورها و جوامع دعوت کرده است تا سهم اقتصادی مراتع در اقتصاد ملی و منطقهای و نقش آنها در حفظ تنوع زیستی و تنظیم چرخه آب و ذخیره کربن را به رسمیت بشناسند. همچنین از آنها خواسته شده است به دامداران و مردم بومی و جوامع محلی که دانش بومشناختی آنها برای حفظ سلامت مراتع ضروری است احترام بگذارند و در مدیریت پایدار زمین و آب و تقویت حکمرانی و بهبود آمادگی در برابر خشکسالی سرمایهگذاری کنند.
کارشناسان تأکید کرده اند زمین سالم برای اقتصادها و جوامع پررونق ضروری است و از کشاورزی و امنیت آب و آب و هوا پشتیبانی میکند. با این حال هر دقیقه زمینی معادل مساحت چهار زمین فوتبال به دلیل تخریب از بین میرود. این امر منجر به از دست رفتن تنوع زیستی و افزایش خطرات خشکسالی و آوارگی جوامع میشود. اثرات جهانی آن نیز شامل افزایش قیمت مواد غذایی و بیثباتی و مهاجرت اجباری است.
در چنین شرایطی در برخی کشورها مانند سومالی خانوادهها به دلیل خشکسالی با انتخابهای دشواری روبرو هستند. پس از چندین فصل بارندگی کم بسیاری از خانوادهها محصولات و دام خود را از دست داده و مجبور به ترک خانههای خود شده اند.
احیای زمین چیزی بیش از یک راه حل برای مشکلات زیست محیطی است. این فرصتی برای دستیابی به مزایای بیشماری از جمله ایجاد شغل و بهبود امنیت غذایی و آبی و اقتصادی مقاومتر است. با نزدیک شدن به سال ۲۰۳۰ نیاز به احیای زمین در مقیاس بزرگ بسیار مهم است. احیای زمین به معنای ایجاد آیندهای است که در آن اقتصادها قوی و اکوسیستمها شکوفا و جوامع ایمن باشند.
در روز جهانی مقابله با بیابانزایی و خشکسالی باید متعهد به اقدام شویم. با سرمایهگذاری در احیای زمین میتوانیم فرصتهای لازم برای آیندهای پایدار و تابآور را ایجاد کنیم.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)