جریان آنلاین (/): یک شرکت بیوتکنولوژی چند میلیارد دلاری ادعا می کند با یک ابزار علمی پیشگامانه به زنده کردن یکی از بزرگ ترین پرندگان منقرض شده تاریخ زمین نزدیک شده است. استارت آپ آمریکایی کلوسال بایوساینسز یک سیستم کشت بدون پوسته طبیعی ساخته و توانسته است ۲۶ جوجه مرغ سالم را از این طریق متولد کند. تخم پرندگان به عنوان یکی از شاهکارهای مهندسی طبیعت است. محفظه ای کامل که شرایط تنفس و رطوبت و رشد جنین را بدون نیاز به هیچ سیستم خارجی تأمین می کند. ساخت نمونه مصنوعی این سیستم آرزویی چهل ساله بود که فیزیک و زیست شناسی را به چالش می کشید.
هدف نهایی از ساخت این ظرف تیتانیومی و سیلیکونی پرورش مرغ خانگی نیست. دانشمندان می خواهند از این فناوری برای احیای موآ پرنده غول پیکر و بدون بال نیوزیلند استفاده کنند که حدود ۶۰۰ سال پیش با ورود انسان ها منقرض شد. دهه هاست که دانشمندان تلاش می کنند جنین پرندگان را خارج از پوسته طبیعی پرورش دهند اما بیشتر این تلاش ها به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی به مرگ جنین ختم می شد. پوسته طبیعی تخم پرندگان مجهز به هزاران منفذ میکروسکوپی است که تبادل گازها را مدیریت می کند.
به گزارش خبرآنلاین؛ شرکت کلوسال با طراحی یک غشای سیلیکونی مهندسی شده با پلتفرم شبکه ای توانست ساختاری بسازد که به اندازه پوسته واقعی اجازه ورود اکسیژن و خروج دی اکسید کربن را می دهد. اندرو پاسک مدیر ارشد بیولوژی شرکت کلوسال می گوید ما یک سیستم کشت بدون پوسته نوین ساخته ایم که کاملاً انعطاف پذیر و از نظر بیولوژیکی دقیق است. این فناوری با اولویت تولید حیوانات سالم که نه تنها از تخم خارج شوند بلکه بتوانند زنده بمانند و رشد کنند طراحی شده است.
موآ موجودی شگفت انگیز بود. با وزن بیش از ۲۰۰ کیلوگرم و قدی فراتر از ۳ متر این پرنده تخم هایی می گذاشت که ۸۰ برابر بزرگ تر از تخم مرغ بود. در پستانداران دانشمندان می توانند جنین دستکاری شده را در رحم یک فیل جای گذاری کنند. اما در دنیای پرندگان هیچ پرنده زنده ای روی زمین وجود ندارد که جثه یا سیستم بدنی اش توانایی میزبانی یا تولید تخمی به بزرگی تخم موآ را داشته باشد. به همین دلیل یک رحم یا تخم مصنوعی قابل بزرگ شدن در ابعاد وسیع تنها شانس این پرنده برای بازگشت به طبیعت است.
با وجود این موفقیت مهندسی انتشار این خبر موجی از شک و تردید را در میان دانشمندان مستقل ایجاد کرده است. منتقدان می گویند شرکت کلوسال این ادعا را صرفاً در یک بیانیه مطبوعاتی و بدون ارائه داده های خام علمی یا مقاله داوری شده منتشر کرده است. یکی از چالش های اصلی موضوع دی ان ای تکه تکه شده است. به دلیل اینکه ۶۰۰ سال از انقراض موآ می گذرد دی ان ای باقی مانده از پشم و استخوان های آن به شدت آسیب دیده و تکه تکه شده است. بازسازی ۱۰۰ درصدی ژنوم موآ عملاً غیرممکن است.
روش کلوسال این است که ژن های یک پرنده زنده هم خانواده را تغییر دهد تا ظاهری شبیه به موآ پیدا کند. کارلس لالوزا فاکس مدیر موزه علوم طبیعی بارسلونا می گوید این بیشتر یک کپی سطحی و مهندسی شده است تا احیای خود واقعی آن موجود. چالش دوم مشکل کمبود زرده مغذی است. تخم مصنوعی فقط پوسته را تأمین می کند. اما جنین برای رشد به مواد مغذی نیاز دارد. از آنجا که هیچ پرنده ای به اندازه موآ بزرگ نیست دانشمندان هنوز نمی دانند چگونه می خواهند حجم عظیم زرده مورد نیاز برای یک جوجه موآ را به صورت مصنوعی تولید کنند.
لوئیز جانسون متخصص ژنتیک تکاملی از دانشگاه ردینگ با لحنی انتقادی می گوید این خبر در بیانیه مطبوعاتی بسیار بزرگ جلوه می کند اما تا زمانی که یک مقاله علمی تایید شده منتشر نشود اظهار نظر تخصصی ما درباره آن فرقی با نقد کردن یک آگهی تبلیغاتی در یوتیوب ندارد. اگرچه رویای قدم زدن موآ در جزایر نیوزیلند هنوز بسیار دور از ذهن به نظر می رسد اما پرندگان در حال انقراض کنونی را می توان با این فناوری نجات داد. بسیاری از پرندگان کمیاب جهان به دلیل جفت گیری های درون گروهی با مشکل ضعف شدید یا نقص در پوسته های طبیعی تخم هایشان مواجهند که منجر به مرگ جنین می شود. دانشمندان می توانند با انتقال این جنین ها به تخم های مصنوعی شفاف کلوسال روند رشد آنها را بررسی کرده و نقایص احتمالی را درمان کنند و نسل این پرندگان نایاب را از خطر انقراض حتمی نجات دهند.
پایگاه خبری جریان/ جریان آنلاین (/)